تبلیغات
آیاپیر (خرم سعیدی ) - شعر بختیاری - مطالب ابر وصف شب
شنبه 21 بهمن 1396

شب درد

   نوشته شده توسط: خرم سعیدی    

«شب درد »

کلاه آسمان رویش نشسته شبنمی تاریک
زلال و گود،صبحش تار تنهایی تنیده سرد
ستاره همچو بیله،گله ای تشنه
نموده رو به سوی موج موج آب تاریکی
تمام صبح،انبوه سیاهی را کشد بر دوش
نهاده شام گام گاودم گونش بر هر کوی
زمان از درد،ورم کرده است و گویی رفته است از دست
خروسی نیست،یا جرات ندارد تا برآرد بانگ
کلام انگار مثل سنگ در یخ بسته شد درجا
نفس کوتاه و تا نیم گلو آید ز ترس شب
خموشی پنجه زد بر سینه تا حرفی نیارد کرد
عجب درد گرانی را به گرده می کشد این مرد
نهاده سر بر بالین،خموش و سرد
سکوتش درد بی درد غم نان است
سیاهی ها سیه تر می شود از نور
سپیده از پناه پشت کوه،سر بر نیارد کرد از بیداد
نمی پنداست شب راهش به پایانست
دل صبر نگاهی کو نمی بیند نگاهی،کاسه صبرش شود لبریز
در آخر پلک های غمزده آغوش بگشودند
و تنگ انداختن دستی بر دوش گُل همدرد خود از درد نالیدند 
زمستانی سیاه و سرد در راهست.
#خرم_سعیدی
Ayapir2.ir
Telegram.me/khorram_saeedi


برچسب ها: شب درد ، خرم سعید ، وصف شب ،

جمعه 20 بهمن 1396

پیروزی روز

   نوشته شده توسط: خرم سعیدی    

« پیروزی روز »
(یکی از شب های بهمن ماه در ایذه تنها،بالای کوه« الهک »به تماشای شب نشسته بودم.‌‌..)

تابوت غروب روی دوشش
خورشیدغمین،غمش به جوشش
وامانده شد از شدن به گردش
آمد فلک آه،دود چشمش

طاووس فلک فرو شدش نور
تیری ز کمان مه زده زور
نابود کند شب شه از دور
امید رها، فتاده در گور

بر سینه شبروان افلاک
زلفی بغل سپیده زد چاک
گردن بنهاده زلف چالاک
چون مار سرش به دوش ضحاک

می رفت به ناز و خون به رخسار
خورشید و حریر شه پدیدار
لعلش زده خنده ها به کردار
چشمش به کرشمه های گفتار

همشیره جادوان در چاه
هاروت به رشک او کشد آه
زهره بگرفته دامن ماه
وین را تو نگو شبش بگو شاه

همپایه لعبتان کشمیر
شیرین وش شیر را به زنجیر
زاغ سیهی به باغ شبگیر
شبدیز شبی،شهی جهانگیر

شب دو دو و روز از پیش رو
گه پای نموده شب گهی دو
دایم بکشد کمان مه، نو
تا روز نیاید از پی شو

چون می گذرد شب از سر ما
جاری شده خون خور به صحرا
رنگ و رخ کُه بسی تماشا
دارد دمنش حریر دیبا

دیوان شب و پریوش روز
تا کور کند نشاط پیروز
بگرفته نشانه سینه با سوز
پیروزی روز چشم شب دوز

نور و سیهی تضاد دارند
گویی که دچار انقلابند
فریاد ستم گهی برآرند
دیو سیهی به زیر آرند
#خرم_سعیدی بهمن۹۶ خورشیدی
Ayapir2.ir
Telegram.me/khorram_saeedi


برچسب ها: پیروزی روز ، خرم سعید ، وصف شب ،

یکشنبه 20 مرداد 1392

مَهِ نَو

   نوشته شده توسط: خرم سعیدی    نوع مطلب :شعر لری بختیاری ،

مَه نَو

" وزن این مثنوی ، مفاعیلن مفاعیلن فعولن -هزج مسدس محذوف است."

مَزَن مِرزِنگ وایَک اَی شَهِ شَو    / ای شب سیاه مژه هایت را باز و بسته مکن

کِه آسیده بِخَوسیده مَه نَو                / زیرا که ماه نو با آسودگی خوابیده است

مَکُن وایَک بَغل اَی صُو تَودار        / ای صبح سوزان دستهایت را از هم باز مکن

بیارایبُو مَهِ نَو پُشتِ دیوار              / ماه نو از پشت دیوار بیدار می شود

بُکُو اَفتو همه حُوشه طلاته             / ای آفتاب همه خوشه های طلائیت را بکوب

بِریسون پای ِ مَه اُو دُونه هاته         / آنها را به پای ماه بریز

بِنه واکار گاخیشت دُوارتِه              / گاوآهنت را دوباره به کار بگیر

بِزَن شُهم وُ بِکال آساره هاتِه           / آسمان را شخم بزن و ستاره بکار

گُلای سُهر وُ زَرد اُلماس نماین        / گلهای سرخ و زردی که مثل الماس می درخشند

وِ مین ِ پَمبه زارِ شَو سِگاهِن           / در میان پنبه زار شب پیدا هستند

دَمُونی پِیش، شَو مهمون مُنگَشت       / لحظه قبل شب مهمان کوه منگشت بود

بُوردس مات وُ بارس وَس وُ اِشکست      / محو تماشای زیبائی کوه بود که بار افتاد و شکست

بِریسس شیشه بارس شَط بُندون             / شیشه شکسته ها در شط "بندون" ریخته است

گلا شَو گرد اَویدن مین زندون               / آن گلهای شبگرد زندانی شدند

نَیو تُو پاپَتی اَی مَه و ِ شَوگار                / مواظب باش پا برهنه در محوطه شب راه نروی

مَنه پاتِه وِ مین ِ اِی چَمنزار                  / پایت را در این چمنزار مگذار

پُره باغس و آساره شکسه                    / این باغ پر از ستاره شکسته است

شلاق باد مین گُردس نِشَسه                  / شلاق باد بر کمرگاه نشسته

بِجُور جاته بِنه پاته گُل ِ مُو                   / ای ماه من اول مکانش را مشخص کن آنگاه پایت را بگذار

وِ مین ِ جون، تیه، یا که دِل ِ مُو             / خواه در جان، چشم و یا که دل من باشد

گُشیده چادر اورا زیرِ پا مَه                    / ابر لبه چادرش را زیر پای ماه گذاشته

نَیاهه لَم نََه اُفته مین ِ اِی چَه                       / تا در چاه روزگار گرفتار نشود

اَیر شَوکُوره شَو، مَه اِی کَشه جَور               / اگر چشمان شب در تاریکی جایی را نبیند ماه جور او را می کشد

چُو اِشکس دَس، گَردن وا کُنه صَور            / اگر دست بشکند گردن باید صبور باشد و جور کش

 

 

 

تابستان 1392 خورشیدی- خرم


برچسب ها: شعر لری بختیاری ، شعر محلی بختیاری ، شعر لری ، مه نو ، خرم سعیدی ، مثنوی به زبان بختیاری ، وصف شب ،