تبلیغات
آیاپیر (خرم سعیدی ) - شعر بختیاری - مطالب ابر نشانه گاه( سامان)
سه شنبه 12 تیر 1397

نشانه گاه ( سامان)

   نوشته شده توسط: خرم سعیدی    

" نشانه گاه ( سامان ) "

آسمان،ناصاف بود و چهره اش چون خشت
کوره گر شوراند آتش را پس آن کوه
آن چنار نور زد پنجه دهن بگشود
نور تازه پا کشید از خواب
تنبل و بیزار،کسالت بار
بیم در چشمش قدم رو زد
آفتابش دشت را پر گست بی رونق
راست گویی آن اجاقی کور بر گور است
یا پلاسین کهنه ای بر باد
گرده گاه آسمان در نوجوانی خم
گاه گاهی دود آن کهنه غبار غم
پشت و رویش را بلرزانید
نور، دق مرگ است،چون نیزه شکسته ریخت
شهر شب با کینه انبوه
گلو گیر است و گامش سرد
پیکر گنگ و شکست نور ، ز زایش ماند
ماهتابش چون گلی اندر کویری شور
خاک،رنگش باخت مثل خاک گورستان
خرمن خار ستاره چون پلنگی در قفس آرام
شاهد دیوار نامردی و مردی بود
دور دورِ استخوان لیسان و بادمجان به دور قاب چینان بود با تزویر
اما مرد، درد چون زنبور نیشش را به قلبش برده بود آخر
باز او زندانِ زندان دل خود شد
چشم پاکش،چمبر چشم ستاره گشت همزنجیر
هرکه و هرچه بدی فرمود، سر پس زد .

#خرم_سعیدی تابستان ۹۷ خورشیدی

 Ayapir2.ir

Telegram.me/khorram_saeedi


برچسب ها: نشانه گاه( سامان) ، خرم سعیدی ، شعر نو ،