جمعه 14 اردیبهشت 1397

مُنُوُ دل

   نوشته شده توسط: خرم سعیدی    

" مُنُو دل "
مِن بهاری کِه همه هاچق اِبُون
خُومِ تَک مَندم وُ پاهیز دلم
هیچ مَندیرِ کسی نیم، کِه بِگُوسیم " آخَی "
مُو دلم ایخُو کِه تا، بِقِلیپُم منِ تاریکی دل
رَهِ پاکی بُوُرُم
دل مو تنگ اَویده سی خُوس
مَنِشینین کِلِ یُو، وُ بِدین دلداریس
گفت وُ لُفت خُونِه هِلین سی یه دَمُون دی ایسا
دلِ مُو پُرِ پُرس، شادی وُ ناشادی هید
خُومِ تُک مّندم وُ دنیای دلم
کِه کُرور تا وِ کُرور،هَوَس وُ دادن دل لیش وُ دُرو، هُو اِی اَرزِه خُوسِ تّک
خُوم تّک هیدم وُ تینای دلم
کِه پُرِس هید قشنگی وُ بّفا، یَه رنگی
تُنه دادم وِ هَمُو  " پیر مَهمی "
نَپِرُونین خَشیِ دلِ مُونه وا یَه " پِخی "

#خرم_سعیدی . بهار۹۷ خورشیدی
@khorran_saeedi
ayapir2.ir


برچسب ها: مُنو دل ، شعر نو لری ، شعر نو بختیاری ، شعر نو لری بختیاری ، خرم سعیدی ،