شنبه 1 خرداد 1395

خش دماقی

   نوشته شده توسط: خرم سعیدی    

خرم سعیدی:
" خَش دماقی "

گُشیده پاسِ چشمه وِ كدِ كُه

بِوَسه آسمون مینس وِ اُو رُه

گِلو اِی خَورد وُ اِی كُفت بَرد وا بَرد

وِ چی زَنگُل صداس مِن كُه دِر ای خَورد

وِ مِنجا هر دره یا كُهساری

سرِ هر چشمه یا هر مرغِزاری 

گل وُ لئله چُنو یا وا دیاری

دلِ اُو آسمون اِی كِرد  زاری

علف یَ دَس هِد فرسنگ فرسنگ

همه سَوزن وُ نیدن زعفرون رنگ

وُ چی بَن سیزن وُ ناوَنده وا نا

بُلندن اِی رَسن تا وِ كمرگا

رَگه اَور اِی گُدردِ بار سَر بار

زَنه باروون شلاقی مین كُهسار 

اِشُوره ریِّ بَردا وُ كُه وُ دار 

اِره پا دل اِمَنه مینِ او وار 

نِهاده گردنم زنجیر وُ هَی كش 

غمس مینِ دلم جا كرده خُو خَش 

مُو جُورِ پِرپِروك،بِرچ اِی زَنه گل 

دلم واجوشه سیس هی ای زنه قُل 

اِبَنده پِرك وُ بالُم بُوی هر گُل 

بُره بندِ دِلم رُومُم سرِ چُل 

اَیَر عیسِ گل اُوفته مِن دلِ بَرد 

چُنو چِرنه وِ سر جُونس اِبُو سَرد 

اَیَر مجنون بِدی ری یِّ گل اِز دیر

هُو هم لیلی و خُوس ای بُرد اِز ویر 

اَیَر شِرین اِ اَشنی بُو گل اِز باد 

وِ خسرَو یا كِه فَراد نی كُنه یاد 

اَیَر دل خَش بُوه خارا و جا گل 

اِ بینی كاكونگی جای بلبل 

اَیَر سر ای دلم سیت مو كنم واز 

هزارون درد دریاهن وِ آواز...

#خرم_سعیدی بهار٩٥ خورشیدی 


برچسب ها: مثنوی به زبان بختیاری ، شعر لری ، شعر بختیاری ، خش دماقی ، خرم سعیدی ،

یکشنبه 20 مرداد 1392

مَهِ نَو

   نوشته شده توسط: خرم سعیدی    نوع مطلب :شعر لری بختیاری ،

مَه نَو

" وزن این مثنوی ، مفاعیلن مفاعیلن فعولن -هزج مسدس محذوف است."

مَزَن مِرزِنگ وایَک اَی شَهِ شَو    / ای شب سیاه مژه هایت را باز و بسته مکن

کِه آسیده بِخَوسیده مَه نَو                / زیرا که ماه نو با آسودگی خوابیده است

مَکُن وایَک بَغل اَی صُو تَودار        / ای صبح سوزان دستهایت را از هم باز مکن

بیارایبُو مَهِ نَو پُشتِ دیوار              / ماه نو از پشت دیوار بیدار می شود

بُکُو اَفتو همه حُوشه طلاته             / ای آفتاب همه خوشه های طلائیت را بکوب

بِریسون پای ِ مَه اُو دُونه هاته         / آنها را به پای ماه بریز

بِنه واکار گاخیشت دُوارتِه              / گاوآهنت را دوباره به کار بگیر

بِزَن شُهم وُ بِکال آساره هاتِه           / آسمان را شخم بزن و ستاره بکار

گُلای سُهر وُ زَرد اُلماس نماین        / گلهای سرخ و زردی که مثل الماس می درخشند

وِ مین ِ پَمبه زارِ شَو سِگاهِن           / در میان پنبه زار شب پیدا هستند

دَمُونی پِیش، شَو مهمون مُنگَشت       / لحظه قبل شب مهمان کوه منگشت بود

بُوردس مات وُ بارس وَس وُ اِشکست      / محو تماشای زیبائی کوه بود که بار افتاد و شکست

بِریسس شیشه بارس شَط بُندون             / شیشه شکسته ها در شط "بندون" ریخته است

گلا شَو گرد اَویدن مین زندون               / آن گلهای شبگرد زندانی شدند

نَیو تُو پاپَتی اَی مَه و ِ شَوگار                / مواظب باش پا برهنه در محوطه شب راه نروی

مَنه پاتِه وِ مین ِ اِی چَمنزار                  / پایت را در این چمنزار مگذار

پُره باغس و آساره شکسه                    / این باغ پر از ستاره شکسته است

شلاق باد مین گُردس نِشَسه                  / شلاق باد بر کمرگاه نشسته

بِجُور جاته بِنه پاته گُل ِ مُو                   / ای ماه من اول مکانش را مشخص کن آنگاه پایت را بگذار

وِ مین ِ جون، تیه، یا که دِل ِ مُو             / خواه در جان، چشم و یا که دل من باشد

گُشیده چادر اورا زیرِ پا مَه                    / ابر لبه چادرش را زیر پای ماه گذاشته

نَیاهه لَم نََه اُفته مین ِ اِی چَه                       / تا در چاه روزگار گرفتار نشود

اَیر شَوکُوره شَو، مَه اِی کَشه جَور               / اگر چشمان شب در تاریکی جایی را نبیند ماه جور او را می کشد

چُو اِشکس دَس، گَردن وا کُنه صَور            / اگر دست بشکند گردن باید صبور باشد و جور کش

 

 

 

تابستان 1392 خورشیدی- خرم


برچسب ها: شعر لری بختیاری ، شعر محلی بختیاری ، شعر لری ، مه نو ، خرم سعیدی ، مثنوی به زبان بختیاری ، وصف شب ،