تبلیغات
آیاپیر (خرم سعیدی ) - شعر بختیاری - مطالب ابر غم شون
یکشنبه 13 فروردین 1396

غم شون

   نوشته شده توسط: خرم سعیدی    

ﺧﺮﻡ ﺳﻌﻴﺪﻱ:
« غم شون »

دٙوٍ دٙس تنگی زِمین وُ اُو شٙوا پهن وُ فراغِ ای زمسون دِی رٙه
تٙرکی سردِ بهار،کُم شٙون،جِر ای دا
دٙم صُو داشت ابی رُستم زا (۱)
سٙر وُ کُول همه جا بِر ای زی
پیش پا صُو کِه نُک کُه بپِره
تیه چشمه اگشی وُر مٍن دشت
دل تنگ آسمون،گُلس هی واز ای بی
هیرد هیرد،گاه اِری خرس تیه.
شٙوچٙری،میسمِ میسون چارنی دی سٙر اُوی
شُون گله نِ اٍرُوند،مین علفچر کِه خٙری بی اٙرباو
پٙریون،کاردیم کالی وِ وٙرس،تُند کی پا
خٙر وُ شله نٍ اورد مین بکال گوشه قاش
تٙش وُتُنگی کِر اِشکفت بِنا هُو واکار
دٙس وِیرد،پاتیل شه نه بکشی اِز تُربه
بُز کالی کِه بِکِی تیشترزا،شیر جِک دُو وُ بکی راس لِوی
کُه تٙش هی ابلیوست وُ اچرنی وِ هوا
کِتری سِه وِ کِلس لُق ای کند
دٙس گرم کی کُپِ چاله وُ وُلانی وِ یک وُ کیف ای کی.
شُون غارنی کُوْ تُو کینی کِه وِ دیر داری ایای
سگِ هُشکُو هُو بکی،ناد وِ دٙو رٙه وِ جلو
سگ صحاوس اٙشنی،دیم نا وُرمنِ کا دُونگ ندا
پا وِ پا صاحوِ سایه هُو اُوی ری وِ گله.

#خُرم_سعیدی سیزده فرودین ۹۵


برچسب ها: خرم سعیدی ، غم شون ، شعر لری بختیاری ، شعر نو بختیاری ، شعر نیمایی بختیاری ،

دوشنبه 15 دی 1393

غم شون

   نوشته شده توسط: خرم سعیدی    نوع مطلب :شعر لری بختیاری ،

غم شون

گلِ سُورِ مِینِ صَرا،وِ خِجالتِ غَریوون // گل سرخ در بیابن از خجالت غربا

بِنهادِ گیلِ مَینا مِنِ سَر کِ کس مبینا. // گوشه مینایش را بر سر کشیده تا او را نبینند.

مِنِ مَرغ کوگِ نَر هَی،سییِ کوگِ لاس اِ بازه // کبک نر در مرغزار برای کبک ماده می رقصد

گلِ سُور،اِبینِ اِینُو وُ  اِ جُوشه خینِ لارس.// گل سرخ آنها را دید و از خجالت خون به رخسارش دوید

کِرِ بَرد،چَشمِ زَی در،کُنِ وا گلا  چِ  شُوخی // چشمه از زیر سنک بیرون آمد و با گلها شوخی می کند

چُنُو تُند کردِ پانِ //آنقدر سریع می رود

مِثِ تیله زَن کِ مَندِ ،کُرِ نُوریس وِ تَده.//انگار زن جوانی ست که اولین پسرش در گهوره تنها مانده .

*****

نُکِ کُ یَ غُول اَوری،کِ حسیدِ سَر کشیدِ // از قله کوه ابری غول مانند که حسود است سر زده

 نِمد سیا وِ کول وُ  اِ غِرمنِ وُ اِیاهِه //نمد سیاهی به دوش دارد و با سر و صدا می آید

چُنُو تَل تُرُش مِن یَک // اخم کرده و عبوس

مِثِ دَشتوون کِ خرده غله هاسِ مالِ بالا .//مانند دشتبانی ست که زراعتش را خورده باشند.

*****

چُمِ صُو گِریدِ صَرا وُ چُنُو بِرقنه اِز دیر //شبنم صبحگاهی در صحرا آنگونه برق می زند

اِ گُهی کِ بارِ شیشِ بِشِکَسِ مِینِ دنیا // گوئی بار شیشه ایست که شکسته و در دنیا پخش شده

اِ غِرِمنِ پازَنِ کُ وُ اِگُو وِ بَر بَچُونِس //بز نر کوهی به بچه هایش می گوید

کِ اَول بِجُور جاتِ وُ اُسُو بِنِ تُ پاتِ(1) اول جای پایتان را نگاه کنید آنگاه پا یتان را بگذارید

نَکُنِ کِ شیشِ هیردِ،هُو بُووسِ پنجه هاتِ .// نکند شیشه خرده ها پنجه پایتان را ببوسد .

*****

گَلِ مینِ قاش مَندِ، بَرِیل وِ چی پِلِ نَر// گله اتراق کرده،برها مانند گوساله چاق و درشت

دُ بُرون نِیَرن اِز دیر،چِ شا وِ سیلِ لَشکر //بز نر پیشقراول از درو مانند پادشاهی به لشکرش نگاه می کند

سُرُای تاو دادِ وِ مثِ سِیویل نادر // شاخ های تابداده اش مثل سبیل نادر شاه

وُ مییِ شهِ شِور چی،شِنِلِ شَهِ رضا خون. //و موی سیاه آویزانش مانند شنل رضا شاه آویزان است.

سگِ گَلِ مُوش کردِ خُونِ وَندِ سا یَ جازی // سگ گله سایه بوته"جازی" پناه گرفته

کِ نیا دُزی وِ ره دیر، وَرُوانه گَلِ هانِ. // تا دزدی از راه دور نیاید و گله ها را ببرد.

بِنِیَ وِ شُونِ گَلِ، کُلَهِس وِ پُشتِ بُرگس // چوپان را بنگرید که کلاهش را پشت ابرو گذاشته

کَدِ نَشم وِ شال بَسِ،وِ کِرس چَقونِ اَره // کمرش زیبایش را با شال بسته و یک چاقو اره کنار آن شال است

هُو اِنالِ مینِ هَف بَند،وِ غَمِ جَواوِ ارباو // او از غم جوابی که ارباب داده در نی هفت بندش می نالد

کِ پَسِ سِ سالِ دی یا، دُورس وِ هُونهِ شون.//که بعد از سه سال دیگر دخترش را عروس او خواهد کرد.

اِگُ پَریون غَمِ شون،هُو اِی اَرزِ وا دوصد جون// کمکی چوپان می گوید:غم تو هزار جان ارزش دارد

تو بِدِ اَمونِ  جونم وِ غَمت مُو هَم بخونم: // تو اجازه بده تا از غمت من بخوانم:

"دنیا روا بازینِ بِنَ،کارای اجوارینِ بِنَ"// دنیای مکار و کارهای اجباری را بنگر

"حُکما نَپُودِ پیک بِنَ،دلتِ نبازی ای گَگُو"// حکمهای خام و پوچ را نگاه کن و دلت را نباز برادر

 

 

                                         خرم سعیدی- زمستان 1393 خورشیدی

 


برچسب ها: شعر لری بختیارب ، شعرلری ، شعربخنیاری ، غم شون ، خرم سعیدی ،