یکشنبه 7 مرداد 1397

سال شیم

   نوشته شده توسط: خرم سعیدی    

" سالِ شیم "

اَوِرُو حُشک وُ اِلیق نی وِ ولات
نَم وُ نُول اَو کِه اِیا
دُزِن وُ اِی بَرِن اَمرُو وُ صُوا
تُو اِگُوی وَسه اَلازَنگیِ گَپ
وِ ریِ ائ دنیا
یا کِه دالُویِ شَشِه
جُمَتِس وَنده وِ حُشکی تینا
سیم سُرپ کردنه اَورانِ اِگوی
اَوراییدِر هدن وُ زَهله تِرک
هُنو چی دُوی بُریده منِ دیگ
اِگُدردن لُق اِرن، دَر نی وَنن
گرتِ لیله بنهاده وا کار
دارِ کوهانِ بِکرده ناکار
گله کِل مال وِ خَو،بِگِری رِه زَهله
تَوِکِه زَی وِ حَشَم
گُسنئی خاک اِخُورن،باد کمنِن
شَو وُ رُو هَی تَلَف اِی بُون پِرِ مال
بالِ رُو بال اِزَنه هاشُو وُ دال
وِ گِمونم جُورِ اُو " نِفت پَهنون"
دَوِ ایما اِرَسه مینِ زَمون

#خرم_سعیدی تابستان ۹۷ خورشیدی

Ayapir2.ir

Telegram.me/khorram_saeedi


برچسب ها: شعرنو بختیری ، شعرنو لری بختیاری ، شعر محلی محلی بختیاری ، شعر محلی لری بختیاری ، سال شیم ، خرم سعیدی ،

جمعه 27 مرداد 1396

بی قَیتی

   نوشته شده توسط: خرم سعیدی    

" بی قَیتی "

آسمون زِندونی،بُرگلِس وُرمِنِ یَک
نیمدریس ری مرگ واز
اَفتوس کِز کِرده،وِ پَسِ کُهِ سیاهی اِز ترس
مَه پَنه بُردهِ پَسِ ، کــَرهِ چیری تینا
دُونِ نورِس مِنِ حُورس جَم بی
داسِ زَنگ زنگیه وِر دا وِ پَسِ تاپُو حُشک
کِشتِ کالِ شَونِ،پُک کُلُو خورده وِ کُل.
سَوزه پا دَس وُ دِلس هِد نامید
هَی غِرمنه وُ کُنه تُف نَعلت وی دَورون
زَحم کاری،ریِ کاردیم دلس جا خُش کی
نالِه هَی تُک اِکُنه اِز تیلس
جُور شَم هَی اَو اِبُو
تَکُلی،تاپُو وُ دَرفاس،پَتی اِز قیت هِدن
وِ گِمونم هَمی اَمروز صوا،هُو غُروفون اِکنه.
اُو طرف ارباوِ بی قَیت نِشَسه سرِ فیس
کیفسُون کُک،بال مَقل قُوریِ نادریس وا بافُور
کُلِ حُوراس پُرِ غَله وُ گَلس چاق وُ چِله
رَنگ وُ ری سُرفه هُو،خین دل بَزگرسه یا شُونه.

#خُرم_سعیدی تابستان۹۶
Ayapir2.ir


برچسب ها: خرم سعیدی ، شعر نو لری ، شعرنو بختیاری ، شعرنو لری بختیاری ، بی قیتی ، شعر نیمایی بختیاری ، شعر نیمایی لری ،

جمعه 7 آبان 1395

دَم دَمِ صُو

   نوشته شده توسط: خرم سعیدی    

« دَم دَمِ صُو »

دَس وُ لَو قُلف وِ یَک
آرمونا لَوٍ گور
مُو هِدُم چی دیرون 
پشتِ هَف کُهِ سیا زِندونی
مٍنِ مَه مَندیرم
مِنِ ویر ای چینُم
گلٍ سُور ری آزادینه 
چی اَلو پِر اِزَنم
تا بوینم دَمِ صُو تیلت 
کِه چطَو تش وَنه مِن 
شوِ ظُلمونی دَورون سیا
خین دل خَوردن تا 
پِر وُ بالی بیوی
اَی کموتر تو بیو
دَمِ صُو هید نِهِنگ 

« پاییز ۹۵ خورشیدی_ خرم سعیدی


برچسب ها: شعر نو محلی بختیاری ، شعرنو لری بختیاری ، خرم سعیدی ، دم دم صو ،

شنبه 4 اردیبهشت 1395

بَردی شهر

   نوشته شده توسط: خرم سعیدی    

"بَردی شهر "

اَی خینِ رَوونِ عَزیزونِ دَورون

رُوحِ مُدامِ زُنده یِ بَرد آشیون

گُمبِ گُلِ شَهرای نها،مالِ میر

یادگارِ پیرِ دِیر

كَتیبه شهرِ وِیرون،

صدایِ شهنه اسبِ زمون

زیرِ هر بَردت خَو .

چِنگالِ كُو دِشمِن،بَردی وُجاقت كُور كِی

جُون كندی وُ مَندی

وَر  سُم دَسِ تاریخ

مِردُنه جِستی

تا ایچُو خوت رَسوندی

پَ بِمَهن جاودونه

آسیده بِخَوس

بَچَلِت تقاصت گِرن وِ زَمونه.

#خرم_سعیدی بهار٩٥خورشیدی


برچسب ها: شعر نو لری ، شعرنو لری بختیاری ، شعر بختیاری ، بردی شهر ، خرم سعیدی ،

شنبه 14 تیر 1393

اور

   نوشته شده توسط: خرم سعیدی    نوع مطلب :شعر نو محلی بختیاری ،

اَور

اَورِ حُشک، // ابر خشک

چی دِلِ دالویِ هزارساله پیر // مانند دل پیر زن هزار ساله

جُورِ دلِ داغ نهاده وِ سَر // مانند دلی که داغ بر سر آن گذاشته باشند

وا یَه جُوال ترس وُ تُرس // با مخزنی از ترس

دس وُ دلِس  نا اُمید // دست و دلش نا امید

بَسه دِلِسهِ سَرِ آخور چه سَرد // دلش را بر آخور سردی بسته

دَرد به خَوسِسِه وِ مین گلیس // درد در گلویش خفته

جور الو قار  اکی. // مانند عقابی صدا می کرد.

اَور اَیه جَم نَوِه وِ آسمون // ابر اگر در آسمان جمع نشود

جُور یه دالو کِه بلا ویده گاس // مانند پیر زنی که گاوش را گم کرده است

تَحل وُ تُرش، بُرگ بغل زیده یک// غمین و ابروهایش در هم گره نخورده باشد

برف سیانه نتره اَو کُنه // نمی تواند برف سیاه را آب کند

اَور اَیه جَم نَوه ،// ابر اگر جمع نشود

شُونِ نَخونه مِنِ شوگار شَه // شانه به زیر بار شب نخواباند

کار وِ دَرد دَرد وِ کار // کارش را به درد و دردش را به کار نسپارد

وا مِنِ اِی روزگار // در این روزگار

پیرن شَه وُر وَرِس // پیراهن سیاه به تن کند

یالِ کُلِ طُورِ نُور،دِر بده پشتِ سرس// یال اسب وحشی نور را به پشت سرش بتاباند

یا بِزَنه چُو دُهل // یا با چوب به دهل بزند

تا کِه گُروسه یَه دیو،اُو کِه بِغل زی وِ مَه.// تا آن دیوی که ماه رابغل کرده فرارکند.

اَور اَیه جَم نَوِه // اگر ابر جمع نشود

برنو دلتنگی مَردم،سرِ دل جا کُنه// تفنگ برنودلتنگی مردم سردلشان جاخوش می کند

اِستیمِ خنجر سَرِ سینه وِ دَرد // ستون خنجر روی سینه با درد

اِیزَنِه، شیون شُمشیر وِ سَر // شیون شمشیر را بر سر می زند

یا کِه چُو بَرد آسیو // یا مانند سنگ آسیاب

دَورِ لَو، قُلف وُ کِلیتِس وِ چَه. // اطراف لبها قفل زده و کلیدش در چاه انداخته.

وا تُونُم اَورِ سیا،// با تو هستم ای ابر سیاه

وَسِه یَه دیلق وِ مِنِ اِی دلا // دلها دچار آتش سوزی شدند

پای پتی،ناد وِ دَو دُورِ مال // دختر آبادی پا برهنه دوید

تا کِه بنه مَلَمِ دالو گپس // تا مرهم مادر بزرگش را بگذارد

ری دل اُو کُر کِه خُورس شَرم سُور // روی قلب آن پسری که شرم سرخ آن را می خورد

هُو بِرَسُونه پیوم : // او آن پیام را برساند:

بال وُ پِر اَفتونِ بِسُو اَور شَه // ابر سیاه بال و پر آفتاب را سوخته است

آسِمون ،کِرده کِز // آسمان گوشه ای پنهان شده

تا کِه بِوینه دَفر // تا در فرصت مناسب

پُوسِ سَرِشَونِ کَنِه مِینِ دَو. پوست سیاه را از سر شب در بیاورد.

 

 

 

چهار ده تیر1393 مصادف با روز قلم - خرم سعیدی

 


برچسب ها: شعر بختیاری ، شعرنو لری ، شعرنو لری بختیاری ، اور ، خرم سعیدی ، شعر نیمائی بختیاری ، شعرنیمائی لری ،

پنجشنبه 18 اردیبهشت 1393

گمب گل

   نوشته شده توسط: خرم سعیدی    نوع مطلب :شعر محلی بختیاری ،

گُمبِ گُل// غنچه گل

 

وَختی گندم و جُو رَش اَوی // وقتی گندم و جو به زردی گرائید

گُلا تیه گُشِین // گلها چشم باز کردند

کوگا رَدِن ایلاق // کبکها به ییلاق مهاجرت کردند

صدایِ زنگِ زندیی ایا. // صدای زنگ زندگی به گوش می آید

وَختی مَه اَفتوی اَوی // وقتی ماه پیدا شد

مدالاسِ وِ سینه کموتری آسمون زی // و مدال هایش را به سینه کبوتر آسمان آویزان کرد

غیر چاله دیری دِرِنگِشتی نی // به جز آتشدان دوری صدائی نیست

پُشتِ مِرزِنگ بَسه،تُو نِه بینُم. // آنگاه پشت مژه های بسته تو را می بینم.

وَختی رُوز گِلُو زَی وُ صُو اَوی // وقتی روز غلتید و صبح آمد

جُورِ مَهِ پُشتِ اَور // مانند ماه پشت ابر

مِن خُوم بلا اَویم // در خودم گم شدم

دینِ گُدشتم گشتم // دنبال گذشته ام می گشتم

خیال تُو،چی غُوار // تصویر تو مانند غبار

بی صدا وُ مات بُرده // ساکت و مبهوت

مِن دشت پُر آساره // در دشت پر ستاره

وِ چاله دلم نِشَس . // در آتشدان دلم نشست.

وختی تَمَنده روشنائی رَه // وقتی باقی مانده روشنائی رفت

پسین سنگین اُوی // غروب سنگین شد

ویرم چی مارِ وِ شو بِلا اَوی // خیالم مانند مار در شب گم می شود

سی دیدن ویر تو،واساده چی دِرهد. // و برای دیدن خیال تو مانند درخت ایستاد

مین ای مَندیر تَمبَل وُ تَهل // در این انتظار تنبل و تلخ

فقد تینایی وِ داد دلم رسی وُ هیش. جز تنهائی هیچ کس به داد دلم نرسید.

 

                                            بهار 1393خورشیدی- بندرعباس


برچسب ها: شعر لری بختیاری ، شعرنیمائی بختیاری ، شعرنیمائی لری ، شعر نو بختیاری ، شعرنو لری بختیاری ، گمب گل ،