جمعه 24 آذر 1396

ویرا ویر

   نوشته شده توسط: خرم سعیدی    

« ویرا ویر»
(نوعی کلمات منظوم است با شانزده بار«فاعلات فع» در هر مصرع )

تَرکی بهار،دَم دَمِ پَسین،مَه ی نُو وِ نُو، شُل شُل اِی کُنه،رَه نِه اِی بُره،مِن تیتـم رَهی،هَی وِ دَو اِره ،حُونه کخدا

تَش وِ بالِ مال،اِی بِلیوه هَی،ویره اِی بَره، جُورِ پِرپِروک،اِی زَنه هُو بال،سُوسِه هَی هَمَس، جُون اِده وُ بَس،بالٌ اِی چرا

اَورِ بُور سُوار،مینِ مَرغزار،زین وُ بَلگ وِ کار، هَی کَنه ترات،یا لقه وَنه،اَوشِنِه هُو یال،شهنه اِی کَشه،دَورِ اُو کُها

گَلِه مینِ قاش،کِیونُوی مال،شیر وِ شیر بِپال،اِی بَره وِ دُون،پَریُونِ شُون،بَرگَلِ سَوا،اِی بَره چرا

جُورِ سَوز وُ سیر،اِز گَپ وُ کُچیر،گَئر وُ بَردِلُون، بِرچنه وِ دیر،خَرسِ نُک گُلا،چیره چی گُلاو،جَم اِبُون اَوا،رَو گِره رُوا

گُل وِ کُه کمر،چَرته زَی وِ سَر،مینِ آسمون،عَیسِ هُو وِ دَر،حیف وُ حیف وُ حیف،اَوسیِس کُنُم،اَفتو اَر درا،اِی وَنس وِ نا

اِی ولات ایما،گَنج دَس ننا،چی غَزینه ی، شاهُونِ نها،دادِ رَس کِه نی،مینٌ ای ولات،بَنگ وُ بَنگ وُ بَنگ،نی رَسه وِجا

جا هُو سَرحَده،مُو وِ گرمسیر،گَره وُ دِرو،وا وِ سَر بِنم،بافه مِن کِنک،خَرمنی زَنُم،اُسُو یا خُورس،آ ملا رُوا

واویدیم گدا،اُونُو پادشا،سَیل کُنن مَیه،هُونُو زیر پا،رَنگِ ری ایما،جُورِ تَل کَهی،کِه کشیده نَم،هیده مُفتلا

گیرِ قَلَه ی،هَف تُوی هِدیم،مِن هزار دَرس، آویدیم بَلا،خینِ دل ایما،آسیو اَوی،باس خُوره هُو با،سی پَتی کُما...

#خرم_سعیدی پاییز۹۶ خورشیدی
Ayapir2.ir
Telegram.me/khorram_saeedi


برچسب ها: خرم سعید ، ویراویر ، شعرلری بختیاری ، شعر لری ، شعربختیاری ،

یکشنبه 16 آذر 1393

کُهِ قارون

   نوشته شده توسط: خرم سعیدی    نوع مطلب :شعر لری بختیاری ،

کُهِ قارون

 

"به قارون نشینان با صفای بی مدعا "

 

 

گَنجی وِ کُنجِ پِنهون،جُورِ بهارِ قارون //بهار در کوه قارون مانند گنج پنهانی است

هَرچی اِخوی اِبینی،خلوارِ صد هزارون //هر چیزی بخواهی خروارها می بینی

اِی گوی کُلِ جهونِ نانِ وِ کُولِ اِی کُه // گوئی تمام نعمات دنیا را روی این کوه گذاشته اند

یا کُل اَوای دنیا  اِز رُو وُ چَشمه سارون // یا تمام آبهای دنیا از رود و چشمه آنجا جاری ست

عرط گُل وُ گلاوِ هَر جا رَسه یَ بوئی // عطر گل و گلاب است و هر جا بوئی به مشام می رسد

اِی گُی خُودِ بِهشتِ مندِ وِ نَو بهارون // گوئی خود بهشت است که در این نو بهار به جا مانده

اَورِ تَری اِریزه دایم وِ کُول کِنارس // ابری نو رس دائم به اطراف او باران ریز است

جُورِ شَهی تِکی زَی، هَی اِی نِیَرِ بارون // او هم مانند پادشاهی تکیه داده و باران را تماشا می کند

یَ جا تُلی وِ کافور،یا مَرغِ پُر اَوندول //جائی انبوهی کافور دارد و جای دیگر مرغزاری از " اوندول"

یَ جا دیه اِ بینی هرچی اِگُوی فَراون // جائی دیگر آنچه تصور کنی به وفور می بینی

اِز بُوی لَئلِ وُ گُل،اَورِ حسید ارُونه // ابر حسود از حسادت بوی گل و لاله می راند

لَشکر کَشه گَشه دَس،جُورِ شهای دورون //لشکرش را و دست درازی می کند مانند پادشاهان گذشته

اُو بانِدیَل وِ لَشکر،دایم کِ گُوش وِ زَنگن // آن لشکر پرندگان مدام منتظرند و آماده 

فِرمون بَرن وِ درگا، چی حضرتِ سُلیمون // تا اوامر تو را مانند امر حضرت سلیمان اجرا نمایند

گَردن زَنُم کِ خُونا،نُومِ تُو کُهِ قارون // اقرار می کنم نام تو را بخوبی قارون انتخاب نمودند

قارون وِ درگه تُو، هِدک  گدای بی زون // چون "قارون"به درگاه تو گدائی ست که از تعجب لال شده

تا تی بَد بِره دیر،فنجا وِ دَو کنن دی // تا چشم زخم از تو دور شود،دانه های اسپند در آتش می دوند و دود می کنند

سی نَرِذ کِردِ رُوشِن،شَو آسِمون چراغون // برای نذر تو، شب آسمان را چراغانی کرده است

                                           

 

                                                         پائیز1393 هرمزگان- خرم سعیدی


برچسب ها: شعر لری بختیاری ، شعر لری ، شعربختیاری ، وصف کوه منگشت ، خرم سعیدی ، که قارون ،

جمعه 27 آبان 1390

کُهسار

   نوشته شده توسط: خرم سعیدی    نوع مطلب :شعر محلی بختیاری ،

کُهسار

« وصف کوه منگشت »

 

 دُرود وُ صُو وِ خیر، کُوهِ سَر بُلُندِ لُونه اَفتویِّ صُو خیز،

کِه سَر نِهادِیه وِ گُوشِ آسِمون

دُها کُنی که سُرفِه قَشنگِ پُر گُلِت

مُدام پُر بُوِه نَوِه پَتی وِ نَمَتِس.

قَسَم وِ گُل طِلایِ اَفتو نُکِت-

وِ اُو کُلَه سِبیدِ خَل نِهاده تَک سَرِت

وِ اُو نِشَسنِ شَهُونه وُ قُوای  سُورُ وُ سَوزِ مِن وَرِت

وِ اُو چُرا وِ دَسِ شَو بِلیوِ روز خَوسِ نُو کَرت

وِ اَورِ لُونِ خَرس ریزِ شُونَلِت

وِ کار خُونه ات کِه اَو گِرِه وِ اَور وُ، پَس اِدِه هزار گُونِه چیلت

وِ بَند بَندِ خُوش تِراش نای وندِ گَردَنِت

وِ بَند سیزنِ قَشنگ پُر گُلِ سَرت

وِ یال وُ بال وُ بُرگِ دَره وُ مُلِت

وِ اُو بَلیتِ پیر وُ بام وُ کَیکُمِت

وِ اُو قوا وَرُونِ سَوز پُوش نوکرِ  وَرِت

وِ اُو کِلَوس وُ قارج وُ تَره وُ بُسورِ وَردِلِت

وِ عَیش وُ نُوشِ کَوگِ مَستِ بی غَمِت

وِ شیتُ و شاتِ کُل پِرِندِه وُ چِرِند لِت

وِ نُو نُوار و سَوز اَویدَنِ تَنِت

وِ چُمِ شَو بِزا وُ صُو میر گُم گُلِت

وِ کِرُ و مِنجِ دَم دَمای صُولِت

وِ پا نِهادَن صیاد وُ پَرِیُونِ شُونگَلِت

وِ اُو پَنَه بِدادن بِه پازن وُ شکا للِت

وِ غاز غُلُونگ هاچق مُسافرِخَور بیارِ دَور وَرِت

وِ تُوف تُوف تَنگ اَوی پُرگُلِت

وِ سُرفِهِ وِلِنگ  وازِ اُو دِلِت

کِه فَرخ سیت نِدارِه اُو کِه داره یا نداره کِه نهادِه پاسِه وَر دِلِت

وِ پیش تُو چُو مارِ سَر بُریده بام وُ سُور گُلِ غَمینِ مینِ سینه مُو کِه سی تُو هَی زَنه هَمَس

غَمِس مُدام با وُ کُور اَوِه وُ حُشک با

بِسُوسِه چی چُرا مُدام

بِه پِیرِه خَو وُ سُو تیام -

اَیَر دِلُم وِ ویر تُو اَوه دَمی  جُدا

خُدا زَنه وِ مین قَدُم کُنِس دُو تا

 

     شهریور 90 شهریار (خرم)


برچسب ها: که سار ، شعر محلی بختیاری ، خرم سعیدی ، شعر نو محلی بختیاری ، شعربختیاری ، شعر لری بختیاری ،