جمعه 27 مرداد 1396

بی قَیتی

   نوشته شده توسط: خرم سعیدی    

" بی قَیتی "

آسمون زِندونی،بُرگلِس وُرمِنِ یَک
نیمدریس ری مرگ واز
اَفتوس کِز کِرده،وِ پَسِ کُهِ سیاهی اِز ترس
مَه پَنه بُردهِ پَسِ ، کــَرهِ چیری تینا
دُونِ نورِس مِنِ حُورس جَم بی
داسِ زَنگ زنگیه وِر دا وِ پَسِ تاپُو حُشک
کِشتِ کالِ شَونِ،پُک کُلُو خورده وِ کُل.
سَوزه پا دَس وُ دِلس هِد نامید
هَی غِرمنه وُ کُنه تُف نَعلت وی دَورون
زَحم کاری،ریِ کاردیم دلس جا خُش کی
نالِه هَی تُک اِکُنه اِز تیلس
جُور شَم هَی اَو اِبُو
تَکُلی،تاپُو وُ دَرفاس،پَتی اِز قیت هِدن
وِ گِمونم هَمی اَمروز صوا،هُو غُروفون اِکنه.
اُو طرف ارباوِ بی قَیت نِشَسه سرِ فیس
کیفسُون کُک،بال مَقل قُوریِ نادریس وا بافُور
کُلِ حُوراس پُرِ غَله وُ گَلس چاق وُ چِله
رَنگ وُ ری سُرفه هُو،خین دل بَزگرسه یا شُونه.

#خُرم_سعیدی تابستان۹۶
Ayapir2.ir


برچسب ها: خرم سعیدی ، شعر نو لری ، شعرنو بختیاری ، شعرنو لری بختیاری ، بی قیتی ، شعر نیمایی بختیاری ، شعر نیمایی لری ،

جمعه 28 خرداد 1395

گلامون

   نوشته شده توسط: خرم سعیدی    

خرم سعیدی:
" گِلامُون "

گِژ گُپِ شِئر پُكست 

بُو رُو گُلاوِ دَرد 

پِیتِستِ مِن وِلات

گُنگِ زَمونه مُون 

بُرِن زَوون وِ زُور 

دُوزن لَوان وِ قَهر 

دِرِن وِ ضَرب گُرز 

سَرخطِ گَوگرى 

مِین ای قفس دیه 

مُرغِ نَفس بمُرد 

اِز زادِ پِسه سَر 

پِرِسته هُوشِ وُ گوش 

گاشه كِه یَ وُلا 

كیخسروی پیا

وادیرمون بیا

یا یَ حكیم خُو 

جُورِ " بزرگمهر "

پُكنه كُرَو وِ دل 

خارِ جیر كشه  

یا جاوَنه دیه 

هُوشِ گُرودَنِ 

تا دِشمِنون خِجل 

وابُون وُ ناكسون.

#خرم_سعیدی بهار٩٥


برچسب ها: شعر نیمایی لری ، شعر نیمایی بختیاری ، شعر نو لری ، شعر نو بختیاری ، گلامون ، خرم سعیدی ،

پنجشنبه 8 بهمن 1394

چَپَو

   نوشته شده توسط: خرم سعیدی    

" چَپَو "

پشتِ افتو اِشكس
نُور جُور بُزِ كُهی، تند تند ای دونی
بادِ نَرم چی تنِ مار،سَر وُ گوش ای جُمنی
سایه سار هُو پَسین
خُوسه ری كاكُلِ بیون سیا ای ساهی
چند مِرد چی نَره غول
حظرات پسِ قاروون بنشین
واتفنگا سر دس،تیر تفنگ ای كردن
گله وَی بی وِ پِنه
سگ گله وِ شتاو
چی ستاره كِه بِكَنِه، هُو وِ دَو
جِلوِ مٍردِ غَریوِ ای بَس
وا یه تیر وَس وُ پِر وُ پیت ای كی
چارپایَل مِنِ مال سَرگَردو
شِهنه سخت اِ كردن وا یك
زِنگل ای گُون حَرمی زید وِ مال
لیك وُ چِر ای كِردن
اِستمِ زیر بیون خَونیدن
وُ بِرُمنین سَرِ تَلواره
تا تَریده نَبره
گله رَمه وُ كُلِ چارپایل
جَم بِكردن وَرُواندن اُونُو
گفترِ ای حضرات هی ایگو
تُو بِرون غارتله تا مو بخونم یه نماز
سال تنگ وُ همه جا قحط وُ قلا
آسمون دسس حشك،یه نمی پس نی دا
هُو كُلُو وَیده بخوره كُل علیق.
لَو وِ لَو قُلف بِزی خَرپنجه
اِنِیشت دینِ كُلِ دار وُ ندارس كِه ابردن اُونو.
پاسوون روز بدا جاسه وِ شَو
آساره وِ خجالت ای مال
سَرِ بُرده پَسِ اَور، عَرقِ سَرد وِ تیگ مینِ زِمِسُونِ سیا.

" خرم سعیدی زمستان٩٤"


برچسب ها: شعر نیمایی بختیاری ، شعر نیمایی لری بختیاری ، شعر نیمایی لری ، چپو ، تریده ، خرم سعیدی ،