تبلیغات
آیاپیر (خرم سعیدی ) - شعر بختیاری - مطالب ابر شعر نو محلی لری
پنجشنبه 23 شهریور 1396

گپِ گپ

   نوشته شده توسط: خرم سعیدی    

" گَپِ گَپ "

پیر مِردی کُپ چاله

تَشه شِمنی، سَرِ خارنی وُ اِگُو

جُورِ خَرمن کِه گُرازی نَزَنِس

تِجری پُر پَرزین،دَورِ لَوا،چه بغل زَیده وِ یک

حُوشه حُوشه گَپِ گِژ گُپ کِرده

وِ مِنِ تاپُو دل زِندونی

تُربه سُهرِ دلا وُر مِنِ کُول

دَورِ مالا کُم گُسنه گَشته

در گلستون کُرَوِ تَنگه ای پا وُ دلا

نِشترِ زَحم زَوون،واز کِرده هُو دهونس ایچو

اُو بُهون مهر وُ مَحبت وِ زَمونای نها

سَرِ اُو وارِ دلا رُومِسته

دَر دُرو هِید وِلنگ واز وُ دَرِ راس بَسه

تُف وِ شَیطونا با

اِی قد آدم کِه ایا مِن دنیا

نَلس آدم ری زِ نابودی اِره .

#خُرم_سعیدی تابستان۹۶ خورشیدی

Ayapir2.ir


برچسب ها: خرم سعیدی ، شعر نو محلی بختیاری ، شعر نو محلی لری ، شعر نو لری بختیاری ، شعر نیماری بختیاری ، گپ گپ ،

چهارشنبه 2 اسفند 1391

مَیتَو

   نوشته شده توسط: خرم سعیدی    نوع مطلب :شعر لری بختیاری ،

مَیتَو

تا کِه اَفتَو جُون دا  /    تا لحظه غروب آفتاب

بَچه نُون خواس وِ دا     / بچه از مادر نان می خواست

دا جَواوِس اِی دا:          / مادر جوابش داد ای فرزند

بَچه مَر دَرس نَخُوندی دُوشی: / مگر دیروز در کتاب درسی نخوانده ای که

"بابا نان داد".

مُونُونُم کـُجه بی !  / من نانم کجاست

لالالالا رُودُم          / لالالالا  فرزندم

تُو بِگِر سیر بِخَوس  / تو خوب بخواب

اَر نَه وا تَرکِه اِیاهه اِزَنِت  / وگر نه با چوب تو را می زند

اَلازَنگی اِبَرِت    / (ان موجود خیالی) الا زنگی  تو را می برد

دیو شَو پُشتِ سَرت.  / دیو شب پشت سرت است

بچه نالست اَی دا   / بچه نالید ای مادر

سَر دِرارُم مُو دِیه دَردِ تُونِه / من رمز کار تو رت می دانم

پَه بِیو تا مُو بِخُونُم ، تُو بِخَوس / پس من می خوانم تو بخواب

لالالالا کِه بَوَم                      / لالالالا که پدرم

وِ شُمی تا دَمِ صُو لِیز نَکی   / از سر شب تا صبح زجر کشید

صُوِ زی تَش اِزَنه چاله دِله   / صبح زود آتشدان دلش را روشن می کند

خُوسِه وا دیِ دِلِس گـَرم اِکـُنه  / خودش را با آه درونش گرم می کند

کـُولِه بارس اِنه سَر شُون وُ اِره  / کوله بارش را بر دوش می گیرد

جُورِ رُوزای نِها دیندا نُون  / مانند روزهای گذشته دنبال نان می رود

وُ پَسینی کِه دُو نَین   / عصر به بلندی دو نی

مَنده تا دَرِسَنِ اَفتو ایا   / تا غروب آفتاب مانده

وا رَفیقا کِه همه جورِ خُوسن  / همراه سایر رفقایی که مثل خودش هستند

اِرَوه هَر کِه مِنِ هُونِهِ خُوس وا دِلِ تنگ / هر کسی غمین  به خانه خودش می رود

دَس وا دِل نامید.  / نا امید

لالالالا کِه بَوَم   / لالالالا که پدرم

یَه نِیَری وِ مِنِ ریم اِکـُنه اَو ای بُو/ نگاهی که به صورت من می کند آب می شود

رِی وِ رِی اَفتَو اِره تا پَسِ یَه کُهِ سیا / به طرف آفتاب تا پشت آن کوه سیاه می رود

ای دَفه رَه کِه نـَیا.   / این بار دیگر قصد برگشت ندارد

لالالالا کِه بَوَم   / لالالالا که پدرم

جُورِ اَفتَو اَو اَوی  / مانند آفتاب می سوزد

لالالالا مُو بِخُونم سی دا  / من برای مادرم لالائی بخوانم

مَتـَلِ مینِ کِتاو وُ دَرسا.  / از داستانهائی که در کتاب درسی است

لالالالا اَی دا  / لالالالا ای مادر

وِ کِتاو گـُودِنه کِه:  / در کتاب گفته اند

" دارا" داره یَه اَنار  / "دارا" اناری دارد

هُو یَکی هِد نَود وُ نُه تا دِی  / او یک نفر است 99 نفر دیگر

شِلک انارِن دیدن.    / فقط شکل انار را دیده اند

" بابا نان داد "

هُو هِد بَوهِ "دارا " اَر نَه / بابائی که نان می دهد پدر "دارا" است وگر نه

 


ادامه مطلب

برچسب ها: شعر نو محلی بختیاری ، شعر نو محلی لری ، میتو ، خرم سعیدی ،