تبلیغات
آیاپیر (خرم سعیدی ) - شعر بختیاری - مطالب ابر خرم سعیدی
یکشنبه 26 اردیبهشت 1395

رُو گِریو

   نوشته شده توسط: خرم سعیدی    

" رُو گِریو " 

" بَنگِرو سی یَته گچ اِخو بِنه جون"1

گَویَلم وا سَر زَنین سی رُویِ بی زُون

اَر بَرن اَوِ زُلال زِ بختیاری

كُور اَوین وُ دُنگ مَدین مَیاین دیاری

اَوِ رُو صِدا مَكن بِگِر گِلامُون

كُه بُرن دِرت اِدن بَرن صفاهون

هُوشَوی وا بِكُنیم وُ پُك بِنیم جُون

اَوایِ ولاتمون رِن یزد  وُ كِرمون

ماهیون هَی گِریون اَوا اِبُون سُور

سی اَوا زال بِزَنیم تا كِه اَویم كُور

اَسبونِ كُتل كُنین زَنگل بُرن پَل

اَوانِ دارن بَرن سَرتون كُنین خَل...

١- مصرع اول از مرحوم داراب افسر بختیاری است.

#خرم_سعیدی بهار٩٥ خورشیدی 


برچسب ها: شعر لری ، شعر بختیاری ، شعر لری بختیاری ، رو گریو ، خرم سعیدی ،

جمعه 24 اردیبهشت 1395

چاه بیژن

   نوشته شده توسط: خرم سعیدی    

" چاه بیژن "
"به روح بلند فردوسی به مناسب بیست و پنج اردیبهشت روز فردوسی كه هر روز روز  فردوس است.
شاه مرغان چشم بگشا
كوه قافت سوختند
آینه افلاكت افتاده به چاه
پره های چرخ خورشیدی شكست
مار،زهرش را به چشمه ریخت از جوشش فتاد
آن كبوتر شاخه زیتون به منقارش اسیر
پنج گلبرگ گل نیلوفر از بن خشك كردند و به بادش داده اند
شیر شمشیرش به دیو شب سپرد
لشكر هاروت و ماروت،در رهِ مشرق نهادستند گام
باز ضحاك از دماوندین چاه
بند بگسسته هویدا گشته است
باز افریدون به بند
كاوه در كوره فكندند سوختند
رستم از زابل برفت
باز بیژن در چه و خون سیاوش بر فناست
روزگاری دیگر است.
#خرم_ سعیدی بهار٩٥ خورشیدی 


برچسب ها: چاه بیژن ، شعر حماسی ، خرم سعیدی ، شعر نو حماسی ،

جمعه 24 اردیبهشت 1395

نور كش

   نوشته شده توسط: خرم سعیدی    

" نور كُش "

شرار شوم شیطان
همگستر گنگاگنگ زمان
پاسدار زمستان بلند شب
شعلِه ،آتش پوشیده برای جان .
پژواك همه گیر همهمه ای به راه:
هیولای جهل
جلاد خود قربان
شیطان رو به زوال
رسته از غل و زنجیر
زوزه كشان
زیر و رو می كند زمین
نقب می زند به دریا
بخار خشمش به جوش
جوان كهن نور را كشت.

" خرم سعیدی،بهار١٣٩٥ خورشیدی


برچسب ها: نور كش ، خرم سعیدی ،

جمعه 17 اردیبهشت 1395

درد بی دردی

   نوشته شده توسط: خرم سعیدی    

" درد بی دردی"

دشتِ كالِ دلِ مال
چی هَف بند رُو وِ نال
پامالِ زَمونِ ویرُون
سی بی دردیِ وَسه وِ ایل
گُلای دردِ كُهِسُون
غمِ كورِ دل وِ آسمون رَسوند
سی خین حُشك اَویده گَوگرى
دلِ شیر اَو اِی بی وِ زادِ اِی درد.
#خرم_سعیدی بهار٩٥


برچسب ها: شعر نو محلی بختیاری ، شعر نو بختیاری ، شعرنو لری ، شعر بختیاری ، خرم سعیدی ،

پنجشنبه 16 اردیبهشت 1395

ناداری

   نوشته شده توسط: خرم سعیدی    

" ناداری "
" یكی خود را به پل حلق آویز كرد و دیگری از پله های بیمارستان خود را به زیر انداخت. جراید."

ای شب شده به عنف
در راه تو، روح تنگ است
دلِ خراب،زندانی سینه
و روح ما،شام غریبانی كور.
ای بار اندوهان به دوش
هوایت مثل خودت بندی
ما،ستون سقفت به دل داریم
غم هم پروازانمان به یاد
آسمانی جز تو زیر پا نداریم
اینجا بند چاهی هست
برای گردن خود یا دشمن
آهِ روحِ دردِ رو به دریچه نورمان
تابوتی را جار می زند از بی كفنی
چون سگان هار همسایه، در راه جنازه اند.

خرم سعیدی


برچسب ها: ناداری ، خرم سعیدی ،

چهارشنبه 8 اردیبهشت 1395

اشك ستاره

   نوشته شده توسط: خرم سعیدی    

" اشك ستاره "

بقچه دریاچه نور را
زیر بغل هوا
به دیو شب دادند
تا سیاهی را
قطره قطره
آرامتر به سحر براند
و به مرگ بالای سر ما
لبخند بزند.
اما سوگ اشك ستاره ها
دریا می شود
تا با پاروی نور
شب سنگی را برهم بزند
و گنجشك ساكت كرده شده
صبحِ در راه را جیك بزند،
بوی بوته ها سر بهم بكوبد به شوق
راستی داستان رهایی را
جار بزند.

 خرم سعیدی - بهار٩٥خورشیدی


برچسب ها: اشك ستاره ، خرم سعیدی ،

شنبه 4 اردیبهشت 1395

بَردی شهر

   نوشته شده توسط: خرم سعیدی    

"بَردی شهر "

اَی خینِ رَوونِ عَزیزونِ دَورون

رُوحِ مُدامِ زُنده یِ بَرد آشیون

گُمبِ گُلِ شَهرای نها،مالِ میر

یادگارِ پیرِ دِیر

كَتیبه شهرِ وِیرون،

صدایِ شهنه اسبِ زمون

زیرِ هر بَردت خَو .

چِنگالِ كُو دِشمِن،بَردی وُجاقت كُور كِی

جُون كندی وُ مَندی

وَر  سُم دَسِ تاریخ

مِردُنه جِستی

تا ایچُو خوت رَسوندی

پَ بِمَهن جاودونه

آسیده بِخَوس

بَچَلِت تقاصت گِرن وِ زَمونه.

#خرم_سعیدی بهار٩٥خورشیدی


برچسب ها: شعر نو لری ، شعرنو لری بختیاری ، شعر بختیاری ، بردی شهر ، خرم سعیدی ،

پنجشنبه 2 اردیبهشت 1395

یادگار زخم

   نوشته شده توسط: خرم سعیدی    

" یادگار زخم "
فریاد فرهاد است آن در گوش شیرین
تا بیستون عاشقی راهی نمانده
پای خیال آمدن در سینه او
بیداری بغض شبان تار می یافت
دروازه دل تا سحرگاهان گشوده
پای صدای فاصله خارست بر دل
دل گمشده در یاد عشق خوب شیرین
مشتی شده پر خون ز اندوه زمانه
زخم دلش با زخم سنگستان گره گیر
درد دلش با درد درمان می كند او
شیرین عشق شیرینیش را دام كرده
بند تن فرهاد را بی تاب كرده
كوبیدن تیشه به كوه دل چه آسان
خطی به تیشه در میان قلب می زد
رؤیای شیرینش دوباره بال گستر
باز خیااش تا وصال دوست راهی
او می تراشد كوه دل با درد جانكاه
جور دلش قد كمانی می كشد آه
كوهش صدا را باز گردانید ناگاه
تو اشتباهی عاشقش گشتی و بی راه
دلداده خسرو شده او گاه و بی گاه
فرجام ناكام است گاهی زندگانی
باید كفن بر روزهای مرده پوشید
گاهی درخت صبر تلخین میوه دارد

#خرم_سعیدی بهار٩٥خورشیدی.


برچسب ها: یادگار زخم ، خرم سعیدی ،

دوشنبه 30 فروردین 1395

یاوری

   نوشته شده توسط: خرم سعیدی    

" یاوری "

یار در  كنار
بر خار شاخسار رازناك شب
به انتظار 
شفاف جویبار نو نور
گل را مسحور می كند
و بلبل بر نرمینه نور
در سرزمین دل
زیبا آوایی می آغازد زار .
ای آتش درونی متجلی گل
ای شعله شرر بار نور آه
یاری رسان_هر زمان و مكان_
راز دلان ِ زار شیدا را.
#خرم_سعیدی بهار٩٥ خورشیدی


برچسب ها: خرم سعیدی ، شعر یاوری ،

یکشنبه 29 فروردین 1395

گره گلی

   نوشته شده توسط: خرم سعیدی    

" گره گِلی "

آلیده هِد هوای دل

پَنجه خیالِ عُرمِ سُوده

وِ بَرهُوتِ دل پیته

زَهر خَندِ زِندهی قیل

دلِ چی لِشگِ حُشگِ گینهِ كُهنه، پیرِ پیر

سیاپوشِ ویرِ جُونِ وِ گِل نِشَسه

بیخِ گِلی گره گِر

بُضغِ زِندونی كاسه سَر

اِشكم واكُنه

تَپ وُ تیلونِ زُلالس دینِ یك وِ دَو

جُورِ اَفتو وُ برف پِرچست

وِ داغِ زَمونِ سیا.

#خرم_سعیدی  بهار٩٥ خورشیدی


برچسب ها: شعر نو لری ، شعر نو لری بختیاری ، شعر بختیاری ، گره گلی ، خرم سعیدی ،

پنجشنبه 26 فروردین 1395

رود مرگ

   نوشته شده توسط: خرم سعیدی    

" رود مرگ "

سهمگین درد و خارا بغض
گره بر گره زندگی
چشم دودناكش همه نگاه
گم در درد تیره نای گنگ پگاه
دنبال گل بی گاه به گل.
پایِ دردِ رود
روح ترد مادر را ربود
زمین چشمانش غلتید
اقیانوس آرام اشك
در رنگین كمان آسمانش لنگر انداخت.
" بهار ٩٤ "

#خرم_سعیدی


برچسب ها: خرم سعیدی ،

چهارشنبه 18 فروردین 1395

دل به راه

   نوشته شده توسط: خرم سعیدی    

" دل به راه "

دلش مانند دلشعله فروزان و پر از تشویش
نگاهش گاه رنگین و شگفتِ شعله می پایید
نسیمی گاه بنوازد دو تا گیس سفیدش را در آن سرما
هویدا كوهه پیشانیش پر از پریشانی و دلخسته
همیشه سایه وهم است ساكت،ساكن سینه
دلش تكدانه تكدانه تپد گاهی
نفس از بیخگاه سینه می كوبد در بسته
زبان چسبیده بر كامش به مثل سخره ای بر كوه
نگاهش راههای بی حدی را او نگهبان است
و گاهی گنگ ناله با گرهگاه دلش واگویه دلبند را می كرد
و او اندر كنار شعله دل،انتظاری می كشد فرزند نان آور.
 
" بهار ٩٥ "
#خرم_سعیدی


برچسب ها: شعر نو نیمایی ، خرم سعیدی ، شعر دل به راه ،

پنجشنبه 13 اسفند 1394

نور دور

   نوشته شده توسط: خرم سعیدی    

" نور و نور "
" این شعر نوعی بحر طویل است"

شبِ ما پاش به قهر است و گرفتار و نمی رفت به رفتار زمانه،شكن و چین به رخسار و به خروار و همه چشمِ سیاهش سد راهست،سپهِ كینه به سینه،دل سنگش ندهد راه به پندار سپیده،ظلماتی ست كه بگرفته سكندر به میانه،شب و بادش بدهد دست به كُه شیون پارینِ دل ما،بدمد باز به سرنا غمِ كهنه دلِ این خلق جهان را.
همه گویند تو ای نور توانی،بگشا قفل ز دندان،بچكان ماشه برِ شب،وُ بكن آتش غم تیز به آن نرمی آهت كه تو در خوابِ دروغین ببُری تاب و توان را،درِ فریاد به بادی بگشا بغضِ گران را كه نوردد همه ی دشت و دمن شیهیِ آن اسب سفیدت.
تو توانی تو توانی بگشایی درِ شب را،بكشانیش به صحرا،به نمایی تو به مردم ستمِ رفته جفا را،همه گویند توانی،تو توانی و به مانند قجر خانی شه باز دری چشمِ شب و كور نمایی،بزنی گام به كام و گذری بر همه احوال و به خاطر بنوازی دل دریا و در و دشت وطن را.

" زمستان ٩٤"
#خرم_سعیدی


برچسب ها: نوعی بحر طویل ، نور دور ، خرم سعیدی ،

دوشنبه 10 اسفند 1394

سپیده پوسیده

   نوشته شده توسط: خرم سعیدی    

"سپیده پوسیده "

دشتِ بغرنج،سیه شده یك دست
شب،به پا ایستاده بی جنبش
در نگاه غروب نفرت زا
گریه مصلوب خار مژگان است
ناخنی دُخته بُد لب و بینی
چشم ها خشمگین و خوشیده
گام ها سست گشته چوبینه
می شمارم دمانِ مرگ افزا
شیون هر تفنگ پوسیده
می كُشد هر امید زایی را
بذر نور از برابر بركه
باز خشكید در دل پندار
قد كشیده سپیده ای تنها
آه،ریشه از سپیده پوسیده
"زمستان ٩٤ خرم سعیدی"
#خرم_سعیدی


برچسب ها: سپیده پوسیده ، خرم سعیدی ،

جمعه 7 اسفند 1394

عمو نوروز

   نوشته شده توسط: خرم سعیدی    

" حاجی فیروز " 
" برای حاجی فیروز بزرگ همیشه ایرانی"

زمانی همچو آغوش غمی سنگین
خموش و همركاب شب،بیامد وهم آلوده
بخواهی یا نخواهی گشته مهمانی.
نگاه مردمان گم گشته در تاریكی دوران
گره بر كارهای بسته شان،افزون بُد از سنگ بیابان ها
كُروران زخمِ خشمِ دشنه ی كینه به دل انبوه
و جانكش خستگی بر قلب شان چیره
هزار افغان گره گیر گرده سینه
دمش چون شعله ی آتش بوَد بی دود
نداری و غمان نو و نو نو شرم و آه و آه
رخان چون حاجیِ فیروز
رسد از ره عمو نوروز
آری در همین فردا و یا امروز
و ای كاش او همانند ندای سر خوش آزاد
گرفتار سیاهِ چال ها در پشت آن دیوار ب