تبلیغات
آیاپیر (خرم سعیدی ) - شعر بختیاری - مطالب ابر خرم سعیدی
یکشنبه 7 مرداد 1397

سال شیم

   نوشته شده توسط: خرم سعیدی    

" سالِ شیم "

اَوِرُو حُشک وُ اِلیق نی وِ ولات
نَم وُ نُول اَو کِه اِیا
دُزِن وُ اِی بَرِن اَمرُو وُ صُوا
تُو اِگُوی وَسه اَلازَنگیِ گَپ
وِ ریِ ائ دنیا
یا کِه دالُویِ شَشِه
جُمَتِس وَنده وِ حُشکی تینا
سیم سُرپ کردنه اَورانِ اِگوی
اَوراییدِر هدن وُ زَهله تِرک
هُنو چی دُوی بُریده منِ دیگ
اِگُدردن لُق اِرن، دَر نی وَنن
گرتِ لیله بنهاده وا کار
دارِ کوهانِ بِکرده ناکار
گله کِل مال وِ خَو،بِگِری رِه زَهله
تَوِکِه زَی وِ حَشَم
گُسنئی خاک اِخُورن،باد کمنِن
شَو وُ رُو هَی تَلَف اِی بُون پِرِ مال
بالِ رُو بال اِزَنه هاشُو وُ دال
وِ گِمونم جُورِ اُو " نِفت پَهنون"
دَوِ ایما اِرَسه مینِ زَمون

#خرم_سعیدی تابستان ۹۷ خورشیدی

Ayapir2.ir

Telegram.me/khorram_saeedi


برچسب ها: شعرنو بختیری ، شعرنو لری بختیاری ، شعر محلی محلی بختیاری ، شعر محلی لری بختیاری ، سال شیم ، خرم سعیدی ،

یکشنبه 7 مرداد 1397

کرو

   نوشته شده توسط: خرم سعیدی    

" کُرَو "

زُلُوی کُهنه بِنا پیشِ بهُون
تیگِ بَسه هُو وِ دَسمالِ شَدِه
سرِ ری کاسه زُونی بنها
هُنُونِه جورِ عزیزی بِگِریده وِ بغل
مَهِ ریس لک لکی وُ نَم کشیده کهِ زَرد
مینِ هَرشتِ جَوونی بِتَکِسته نَینی
لَو کوو حُشک وُ تَفل
اِگُوهی تَپ تَپو وُ تاسه گریدن ناسه
خین جیر هید چنو کِه
تُهم غم زیدنه شُوم سر جیرس
یا خاک انداز هُلِ داغ
سُولِه کِردن بُنِ ناس
دل و دَسس دیه واس نی خوره با
هی سُرو خُونه وِ دیندا و نهاس
کُروِ مینِ دلس چینکه پُوکِست
دَس وِی کاردِ دری
زیر مینا گیلِ پَل خُوس بِگری
بُوُریدس وُ بنادس سر گورِ آرمونای دلس

#خرم_سعیدی تابستان۹۷ خورشیدی

Ayapir2.ir

Telegram.me/khorram_saeedi


برچسب ها: سعر نو لری ، شعر نو لری بختیاری ، شعرنو محلی لری ، شعرنو محلی بختیاری ، کرو ، خرم سعیدی ،

پنجشنبه 4 مرداد 1397

قلم فرسا

   نوشته شده توسط: خرم سعیدی    

" قلم فرسا "
" تقدیم به قلم فرسایان ولایت که از میان ما پر کشیدند. "

آنگاه که ستارگان تراش خورده تراویده کلام
در شکوه نوازشگر شکوفه نوشت هایتان
ردای نیلوفریش را تا فراسوی لاجوردین سپهر
در بیکران آبی بالا خود آرایی می کرد
گل دلبند نور گیسوی کلام
در دشت اقلیم قلم
خیمه حریر نور بر پا می کرد
و گل های بهاری را سنجاق سینه نوشته تان می نمود
حوریان مهر افزا و فریبای خیالپرداز شهدخت شعر
در کاخ مرمری الماس کلام
فصل دلگیر جدایی زندگی جگر سوز را می نواختند
در سپیده دم طلایی عمر
در گذشتی بی بازگشت و مصیبت زا
گل آذین مرمر مروارید کلام را
بر یال کدام مادیان ایل  کتل کنم
رفتی نمی دانم از چه درد
ای قلم فرسای از آغوش زمان گریزان
پسِ پیش رفتن دورادور
در کالبد مرگ دست نگهدار
برای شادی ارواح زندگان فاتحه ای بخوان
در این زمانه وانفسا.

#خرم_سعیدی تابستان۹۷ خورشیدی


برچسب ها: قلم فرسا ، خرم سعیدی ، شعر سپید ، تقدیم به قلم فرسایان ولایت ،

چهارشنبه 27 تیر 1397

شب پا

   نوشته شده توسط: خرم سعیدی    

" شب پا "

پاره ابری تنها،سر سینه آسمان سر گردان
چهر خورشید،مس کهنه و پیر
گام آرام به پشتِ تپه ساری بتپید
داشت فریاد گره گیر به سینه انبوه
سر فکندند دم تیغه مرگ،بیخ شانه آن کوه
تیرگی قدرتی و زورآور،حق با او .
آن درختان به شب یخ بسته
تهی از باور بودن چو کتبه بر گور
زیر دودین و نفسگیر دمِ گنبدگون
گرگ پیری که پسش،خشم و نفرت انبوه
روزگار خالی و همگسترِ پندار و خیال و ای کاش
غده درد گره گاه تن سخت بلوط
کوه دلتنگی مان،زیر موی شب قیرین،چه همآواز غم است
خیشِ انبوه گر شب،اندوهش دل اشکاف
بودگار دل ما
تخم مرغی یست که از دست فتاده بر سنگ‌.
بال کوبید خروس،رویش شب تکرار
مه گرفته ست کنون دیده خسته ما
وهم خیز،گنگ و گران است این شب
آسمان چشم،بوَد خیره و خاموش چنان
برق پر بسته کنون از سرشان
بی فریب کوه چنان،خفته خاموش برِ شب نگران
شب نهادست کنون، دشنه کینه درون،سینی سینش پنهان
زندگانی ناکام تک درختی ست به بام .

#خرم_سعیدی تابستان۹۷ خورشیدی
Ayapir2.ir
Telegram.me/khorram_saeedi


برچسب ها: شب پا ، شعر نو ، خرم سعیدی ،

دوشنبه 25 تیر 1397

حاصل عمر

   نوشته شده توسط: خرم سعیدی    

" حاصل عمر "

سحری سرخابی،نور لختش آهوانه بدوید
دشت ما دست بگسترده بشد بخشنده
با غروری سر خوش،سر خود را بگرفته به هوا
پنجه خورشید شده،دشت و گندمزارش
رقص در چشم ستاره با باد
آسمان را بگرفته به بغل
کشتگر مرد دروگر سر شوق
خواهش خانه خیالش بگشوده دامن
نرمخندی دلچسب،مهرورزانه نشسته برِ لب
چشمش آغوش گشوده به بر کشته رنج
لذت زحمت خود را سر کیف
به تنور دل خود می نگریست
دست چون زبری سوهانِ زمخت
بهمش سود و به صحرا نگریست
کشتی سینه به پرواز ،آواز
رمز و رازی از دل،سر بدادست به شوق و بگریست

#خرم_سعیدی تابستان۹۷

Ayapir2.ir

Telegram.me/khorram_saeedi


برچسب ها: حاصل عمر ، خرم سعیدی ، شعر نو ، وصف گندم ،

جمعه 22 تیر 1397

یاور نبرد

   نوشته شده توسط: خرم سعیدی    

" یاور نبرد "

کوه نیم سایه و نیمش خورشید
جنگلش هست تکیده،سر تسلیم به درد
جنگیانش بگرفته پس سنگی سنگر
آتش افروخته جز دود ندارد حاصل.
اسب مشتاق و شتابان و شتابنده شده
شعله عشق دویدن در چشم
چنگ سمدست به جنگ،راه می تافت چو دود
بی قرار و بگذار،عطر خاک آشوبید
نعل با مستی خاص،بوسه می داد به سنگ
سرعتش گوی شهابی است شکسته برِ کوه
گام بر سایه خود می زد گاه
گاه گاهی بنوازند شلاق ستمی بر کپلش
باد از پره بینی به مثَل،می دمد کوره آهنگر سرد
کاکل پیشانی،پر شاهین،پر و بالی می زد
ابرو آژنگ نموده بر باد
در دهن گام لگام،نیست فرمان بفشارد دهن خشم بهم
قوس گردنش کمان آرش
روی پای پس خود راست بشد
شیهه شمشیر کشید،آنچنان کوه بلرزیدی سخت
اسب بر سوی غروب بغلش وا می کرد
سینه با سینه سوارش به تپش یاوری ها بنمود
پا به پا باد دود،جنگجو مرد سوارش نشود دشمنکام
بانگ و فریاد تفنگ،می زند بر شکم کوه و کمر گاهی چنگ
تیر،پرواز خطر بر فراز سرشان در تک و دَو
بارش خشم سوار گاه خود را به پناه شکم اسب کشد
پلک بر پلک نسایند هر دو
کوهه زین بنموده سنگر
کینه پر سینه و فریاد فروان به گلو
زین شغادان که نهفتند برِ راه ها چاه 

#خرم_سعیدی تابستان۹۷ خورشیدی
Ayapir2.ir
Telegram.me/khorram_saeedi


برچسب ها: یاور نبرد ، وصف اسب ، خرم سعیدی ،

سه شنبه 19 تیر 1397

پیشارو شب

   نوشته شده توسط: خرم سعیدی    

"پیشارو شب "

صیقلی خنجر روز زنگاری ست
نور دیوار بهم آوار است
می دمد باد به سرنای سیاهش دائم
وا فرو مرد غبار غم دلگیر غروب
چو نبودش دگر از نور امید
سر خود را ببریدش خورشید
در خم پشت زمین شد پنهان
کژدم شب بنمود است زمین را تسخیر
موج و موج تاریکی،بارش خشم به چشم
دست در دست سیاهی پیچان
شبرو خیمه شب نیش نگاهش جوشان
ماه بشکسته کنون و تب و تابش مرده
پایه پایه بکشد سخت رخ زرد ز دامان کهی سخت سیاه
روی زردی خودش دید در آیینه آه
آب خاموش و دلش سخت ورمدار ز درد
گنگنایی شبش بسته گذر از بر نور
درد آمد به فغان، ز شب پیشارو
مثل گاوی که کشند، بچه اش را در چشم

#خرم_سعیدی تابستان۹۷ خورشیدی

 Ayapir2.ir

Telegram.me/khorram_saeedi


برچسب ها: پیشارو شب ، خرم سعیدی ،

شنبه 16 تیر 1397

صو مال

   نوشته شده توسط: خرم سعیدی    

" صُوِ مال "

بُرگِ شَو جُورِ کُهی پیر، پُرِ تیگ کُرَو
مِنِ آسُونه گِلیس، تش وُ برق زیده و در
خط خطی وُ خَل وُ چَل،منِ سینه آسمون رَه ای رَه
پیش زی کِه افتو،بِدراهه منِ نافِ هو کئو پیر وِ دیر
نِشتِ نُور رَگ رَگی وُ ری بالا،پَنگ ای وند منِ ری اَورا
نَرمه باد پا سِوِک اَورانِ بِروندک جَلدی
تند وُ تند وَند خَورِ سال خشینه منِ مال
مُور جلال بیله بیگ
مینِ ای مَخملِ مَرغ،جَم وُ جُورن کلِ یک
گله چارپا منِ مَرغ هی اِچَرن
یَه دنر دینِ دِر ایدن،دَورِ پُشتِ رُونا
کیونومال،کچِه پُر خال وُ مُدام دَس وِ کار
تینِمِد وّند وُ نها بالش گئپی وِ سَرس
گَپِ مال شاهُونه زَیده تِکی
مَقَلِ وَرشو وُ قُوری شانشون بَست خَورده
جَعوه زارپیشه نهاده وِ وَرس
مَجمه زیر مَقَلِ هُو،مِثِ مَه لِرک ای زَی
استکانانِ نهانِ منِ لَبتَخت قشنگ
دِشلِمه قند سِبید " مَردَشتی"
عَرطِ چُوی تازه دَمِ " کلکته" ،پیتستِ وِ مال
اما مَیلتُون نَکشا ای گَویل
چَپِه نُون تیریِ گرم، بنهاده وِ طَوَق
تُوِ شیر،کرهِ گوسِند وُ یه پاله پُرِ ماست
عاسلِ کُه پُرِ فنجون،خایه ریز کوگ چالِه
ضَئف قیلونِ پیا آماده.
حُقه بافُور،تِکی داده وِ قوری کِلِ تَش
یَه نُخود تَحلی،اِدیسنی کِرِ سیلای حُقه
یَه گُلُو تَش گَمِ مَقاش اِبِلیوست وِ دیر
بادِ مِن پُف، جَم اکی مینِ گُلُپ
نُرقه کُو ساق بافور،بنهاده گُرِ لَو،هُف ای کی
سَرِ اَنگِشت رَسی سَر تحلی وُ بِچِرنی تَهِ دل
یَه دنر دینه قِلیسنید هَمس
وِ سُکُل نِفت یواش،هُونه ای داد وِ در
دِشلِمه قند بِزی من کُپ وُ نادس گُرِ لَو ای مِتِنی
یادِ بیت مَرحومِ " داراو" وَسُم 
" کُر دونگ مده،دولت وُ دنیا وِ خومونه" ایچو

#خرم_سعیدی تابستان ۹۷ خورشیدی

Ayapir2.ir

Telegram.me/khorram_saeedi


برچسب ها: شعرنو محلی بختیاری ، شعر نو لری ، شعر نو لری بختیاری ، شعر نو بختیاری ، خرم سعیدی ، صو مال ،

چهارشنبه 13 تیر 1397

عطر نور

   نوشته شده توسط: خرم سعیدی    

" عطر نور "
آن شکاف شوق، دهانش را گشود
دشت ها و کوه ها پر گشت از عطر سپید
چشم در چشم بیابان گوش بر راه نسیم
نیم خم ماه پا پا می دوید
ساقه مهتاب درون آب در رقصی عجیب
گیسو لرزان او در چنگ آب
راست پنداری که شیرین در بر چشمه نشسته گرم تن شستن بخواب
وا!! هزارن چشم دورادور محو ماه
جای پای پلک شان در آب شد پیدا و بی حاشا
نیش مهر شوق رویش داشت
او برِ اسب امید، می دمید و یال بالا می کشید
پوست کال آسمان را می درید
گله اسب شبروان شب رمید
شرمکش شد شب ز جایش بر جهید
نشتر دردی به قلبش می خلید
همچو حیوانی کتک خورده
صدایش در نمی آمد،خموش و می دوید.

#خرم_سعیدی تابستان۹۷ خورشیدی

Ayapir2.ir

Telegram.me/khorram_saeedi


برچسب ها: عطر نور ، شعر نو ، خرم سعیدی ،

سه شنبه 12 تیر 1397

نشانه گاه ( سامان)

   نوشته شده توسط: خرم سعیدی    

" نشانه گاه ( سامان ) "

آسمان،ناصاف بود و چهره اش چون خشت
کوره گر شوراند آتش را پس آن کوه
آن چنار نور زد پنجه دهن بگشود
نور تازه پا کشید از خواب
تنبل و بیزار،کسالت بار
بیم در چشمش قدم رو زد
آفتابش دشت را پر گست بی رونق
راست گویی آن اجاقی کور بر گور است
یا پلاسین کهنه ای بر باد
گرده گاه آسمان در نوجوانی خم
گاه گاهی دود آن کهنه غبار غم
پشت و رویش را بلرزانید
نور، دق مرگ است،چون نیزه شکسته ریخت
شهر شب با کینه انبوه
گلو گیر است و گامش سرد
پیکر گنگ و شکست نور ، ز زایش ماند
ماهتابش چون گلی اندر کویری شور
خاک،رنگش باخت مثل خاک گورستان
خرمن خار ستاره چون پلنگی در قفس آرام
شاهد دیوار نامردی و مردی بود
دور دورِ استخوان لیسان و بادمجان به دور قاب چینان بود با تزویر
اما مرد، درد چون زنبور نیشش را به قلبش برده بود آخر
باز او زندانِ زندان دل خود شد
چشم پاکش،چمبر چشم ستاره گشت همزنجیر
هرکه و هرچه بدی فرمود، سر پس زد .

#خرم_سعیدی تابستان ۹۷ خورشیدی

 Ayapir2.ir

Telegram.me/khorram_saeedi


برچسب ها: نشانه گاه( سامان) ، خرم سعیدی ، شعر نو ،

دوشنبه 11 تیر 1397

آفتاب نشینان

   نوشته شده توسط: خرم سعیدی    

" آفتاب نشینان "
یال باد در تب و تاب نوازشگری گیس ابریشمی ابر
تاق گودین آسمان،نیلی و تار
آخرین مهره زرینش
با پندار خالی پر امید،بی تاب ماندن 
در آب دور دست ها بی نجات.
قندیل اسکلت درختان سر به زیر
انبوه انبوه تاریک بیم زای پیوسته حمله آور
لشکر اندوه همیشگی پا به ماه
رخوت شب ،بر تن دهکده چسبیده
دیوار مدام نامرئی گسترده و پا به جا
مردمان آفتاب نشین،
مبهوت و آرزو در سر
در سکوتی تلخ و رنج آور
دود اندوه هزار ساله در دل
پنجه به پنجه افعی فقر
از چشم و چراغی کور شفا می طلبند .
#خرم_سعیدی تابستان۹۷ خورشیدی
Ayapir2.ir

Telegram.me/khorram_saeedi


برچسب ها: خرم سعیدی ، شعر نو ، آفتاب نشینان ،

پنجشنبه 7 تیر 1397

گجستک شب

   نوشته شده توسط: خرم سعیدی    


" گجستک شب "

از گیس شب
سکوت نوازشگر
عشق کارید و خاطره دروید.
بال خانه دل نقره ای ابر
دامن ماه از دست نمی داد.
به فراخ دشتی باد
انبوه انبوه موی پر پشت شب
زهر بیزاری را عقرب گون
در کام مرگ گاو میترا ریخت
این گجستک شب
در بستر ناجور آب
مثل از ما بهتران
نور ماه را گاه کور می کرد .
زبانه سفره سرخابی آتش آفتاب
خاموش و آرام
پهنای سفره پندار خواب خام خاک شب را جارو می کند.
#خرم_سعیدی تابستان۹۷ خورشیدی

Ayapir2.ir

Telegram.me/khorram_Saeedi


برچسب ها: گجستک شب ، خرم سعیدی ، شعرنو ، شعر سپید ،

سه شنبه 5 تیر 1397

پیار دل کارون

   نوشته شده توسط: خرم سعیدی    


" پیار دل کارون "

غُروفُون کِی
سی دلِ دَی بلال
کارونِ گِرفگارِ گَژدیمِ عذاوِ روزگار
خَرس ماسس تیس
گژگُپِ گَپ سر دِلِس
وختی صدا شُرنگ شُرنگ بلال اشنه
تش اُفته گوشه پیار جیرس .
روزگار شیم
وا بُضغ گِلی گِر
جُلِ جدائی وَندِ وِ کُول کِنار
پرده دُرشتِ لَتی،
وا تَئمره کشی میون مون .
ملای جاوری خط چپ دار
سَر کتاوس ورداشت
سر تکون دا و بگو:
بد شگونی و شیمی زمون
نی پاهه چند دَمونِ دی
من ای دیار
اَر گوگری اَوه بیار
دَسا گِرمُست اَون
حُونه شَوِ وَتِوَر، ورکنه
چارچو هونه و کول کشن
افتو زلال زنه نِسه
#خرم_سعیدی تابستان۹۷ خورشیدی


برچسب ها: شعر نو لری ، سعر نو بختیاری ، شعر نو لری بختیاری ، پیار دل کارون ، خرم سعیدی ،

چهارشنبه 23 خرداد 1397

تاریک روشن

   نوشته شده توسط: خرم سعیدی    

" تاریک روشن "

جای پای عمق رنج
در سفر خیال جان رمیده
مثل آفتاب ته روز
خوناب مژگان به چنگال
در دریای سیاهی پیر شب، فرو چکید .
ماه، در خانه اندوه
خوگر خیال، زندانی اندبشه
درد نیمدارش را
با فریاد نارسا به زمین فرستاد .
دست دشت فراخ دامن
خفته چون بره سیر از شیر
درشت ناکی شب را بر نتافت .
شب تمام قد به پا
سیاهی بر سیاهی فرمانروا
کاکل نقره ای ماه را
مثل خاکستر در باد، پریشان کرد .
ستاره،انبوه انبوه
همزبان انبان درد، خاموش
دست ها چون چوب
مشت ها چون سنگ
تمام تاب خود در نور
آرش گون امانت کرد
پایان شب را می پایید .

#خرم_سعیدی بهار ۹۷ خورشیدی


برچسب ها: خرم سعیدی ، تاریک روشن ،

جمعه 18 خرداد 1397

شب یخی

   نوشته شده توسط: خرم سعیدی    

" شب یخی "

نور زلال
بر تن حریر خیال
سوار بام بام کوه
چون یال بریده مادیان
میدان گسترید .
دود دلگزای شب
چون دالان دوزخ
پیش چشم بیابان می دوید
پوستین باز بال بیابان
شرم رخسار و تهی از توان و توش
بغل به بغل مهتاب
در گنگی سیاهی گم می شد‌.
مرد گرفتار وامانده اندوه پندار
در بستر وهم انگیز خاطره و خیال
مژگان چون خارش را
با دلمردگی،بر چهره چرمگون می نواخت
شب غمین،چون یوزی پیر ،کینه توزانه
نیش خویش در همه جا فرو برده است.
ستاره ها سمج و انبوه
غبار خیال نور خیس را
بر همبالین سراب عذاب
به جدال نشسته اند
بر ردای آسمان یخ بسته و تار .

#خرم_سعیدی بهار ۹۷ خورشیدی
Telegram.me/khorram_saeedi

Ayapir2.ir


برچسب ها: شب یخی ، خرم سعیدی ، شعر نو ، شعر سپید ،

جمعه 11 خرداد 1397

مرگ رستم ۲

   نوشته شده توسط: خرم سعیدی    

"مرگ رستم ۲ "
" فروان بمانی سرآید زمان/ کسی زنده بر نگذرد زآسمان. فردوسی توسی"

کنیز زابلی زال زر نالید،شغادین پور را زایید
ستاره بنگران بگشوده زیگ و اندرآن می دید
که پور نورسِ درگه،تبه گردان دوده سام یل باشد
سپردش دست کابل شه،درونش کینه می کارید
سرش پرکین و دل چرکین،ز کین رستمش سازید
ببالید و درونِ دل،ز بهر رستم دستان،هزاران دام می بافید
بسیجیدند یکسد مرد و یکسد چاه می کارید
بن چه تیغ ها و آبگونه نیزه انبازید
چنان با دشت شد دمساز،تله را کس نپندارید
شنیدش رخش بوی حیله های آنچنانی و دلش شد تنگ و سمدستش کمان سازید
به بالا آورید تا انتهای گوش و روی از سم بچرخانید
کمر چون گوی و گردن چون کمانِ چاچی و دستان بسان چنگ شیری خاک اشکانید
کشیده تازیان رستم،به مانند دهل زن بر سرین رخش می بارید و می غرید
به ناچار او بزد گام و میان چاهساران سرنگون گردید
سراپای دو یار همدم دوران،ز تیغ و نیزه های آبگون بران و خون افشان،درون چاه پوشانید
بسان برق این شومین خبر سرتاسر گیتی همی پویید
امان از داغداری دل رودابه و زال زر از این سهمگین ماتم که خون از دیده می بارید
گریبان چاک و بر سر خاک و روی خویش را می خست و می نالید
چه کس باور بیارد نره شیری اژدهافش شد اسیر روبهان کابل و ناراستکارانی که می دانید
دریغ از آن سر افرازِ سرِ ایران و توران و یلان این جهان،شیراوژن دوران که روی از ما بگردانید
فراز آمد فرامرز زان زمین نابکار کابلی کردار و بگشود جامه از که پیکر و زخمان او چون دید می بویید
ابا شه بوی و لرکیماس و کافور و گلاب ناب ایرانی که مثل نور می جوشید و می بویید پاشانید
تنش در دیبقی دیبای رومی می نهاد و با گل و ریحان بپوشانید
نساجامه برش می دخت و کافورین ریشش را بیارایید
ز بهرش ساختند گاسونه ای از ساگ و پیلسته و زرین میخ چسبانید
تن رخش عزیزش را بر کُه پیکرین پیلی نهادند و ز کابل تا به زابل شد هیاهو بر سما و راه می پویید
هزارن تن برهنه پا و سر جوشان ابا گاسونه بر دوشان،خروشان خون همی بارید
به باغ زال زر ایدون دو دخمه سر به ابران سوده پردازید
دو زرین تخت بهر رستم و زواره بنهادند، در دخمه ستان مسمار پولادین بدوسانید
بدین سان با سیه روزی به سالان کشور ایران ز داغ رستمش نالان ،به سوگ او همی سوزید و غم بر غم بیفروزید...

#خرم_سعیدی بهار۹۷ خورشیدی

Telegram.me/khorram_saeedi

Ayapir2.ir


برچسب ها: شعر نو حماسی ، مرگ رستم۲ ، خرم سعیدی ،

چهارشنبه 9 خرداد 1397

دل دردی

   نوشته شده توسط: خرم سعیدی    

" دل دردی "
پیر دِرَهدی تَکِ تک
شاخ وُ بَلگِس بِتَکس،سرِ اَنگُست یکی دالو کُر مُرده اَوی
خُوس تَینا سر یه پا واسا، وِ کسی تِکه نَدا
پُر سَرس چال قلا
کِه ایارن همه شو شیم خور
یکی سون دوش اگو:
چقذر مین زمون وُ دَورون،لیش لیشِ وُ پِلشت
سَگَلِ مال اگوی، پر دهون سون هد ماست
سِیَلِ دَور نها،دُز میر جریت اِکی پا من مال بِنا
پاس اکردن دزِ ای بی رسوا
دُزِ ای دَور وُ زمون،شیک وُ پیک پوشه که تا
سُول گِمونی نبره گفتر ایل
گَل گَلِن جُور تَریده شَو وُ رُو
دَکل چَه کن نفتی و دَلو
تا وِ یَه سیزن کُت کنده هنو نی کنه رئم
هو وِ دین "رانت"و "دلار" هید و "زمین خواره" اوی.
تَئل تُرش اَر بیوه اَوقاتُم
هر چه قارقار اِکُنم بال اِزنم
نید حَرضَتِ سُلیمو بُوَره رَه وِ دلم
گَه گُداری جَقَلل مال ایان
بَردِلُون مُون اِکُنن تا فِر اِدیم
رَه بُریم ری وِ کُه وُ وَشت اِنیم
کُه سر ناده مِن گوش اَورا
کهخدا زاده،تکی داده وِ بالشتِ زمون
هی نیره اَوِ رُو رَه اِره
اُو گِلالِ کِرِ دَسس پُر بَرد
سَر وُ سُنگال وُ گُلالِس اسبید
برف هفتاد زمسون ،هُو قوا تازه وَرس
آساره سَرِ کُه سَر اِدُزی
نرمه نور دَم صو، ریِ برف برچ اِی زَی
کِرِ کُولِ اِشکفت، شُونِ گَله سَرِ ناده هُو وُ خُور کِرده وِ خَو
گله من قاش وِلو
هاشو وُ دال سَر مال وِ دَو
کُور کُورک کُنه خَو
بُوَره جیجه یتیم پَر مال .

 #خرم_سعیدی بهار ۹۷ خورشیدی

Telegram.me/khorram_saeedi
Ayapir2.ir


برچسب ها: شعر نو لری ، شعرنو محلی بختیاری ، شعر نو بختیاری ، دل دردی ، خرم سعیدی ،

پنجشنبه 3 خرداد 1397

کهنه درد آسمان

   نوشته شده توسط: خرم سعیدی    

"کهنه درد آسمان "
مثل اسبی کو ز ترس انداخت گوشش را
آسمان خمپشت و حزن آلود
چون اجاقی در اتاقی دود ناپیدا
دردِ دودِ دلگزا وهمِ نشسته بر دل از دوران
سنگ سرد خامش خواهش
چشم خسته،چهره،میرابِ عذابِ زخمجا درد نهفته در غم کهنه
نور بی سو،بی رمق، ترسو
چون چراغ مرده و کم نور بر گور است
مثل سایه در شب خاموش
مثل ریش مندرس کهنه لباسی در تن هراسه بر جالیز
کار ناچار گریزان است یا پرهیز
پاسبان برف در ناف زمستان است
نور بی نور است،می گویی به کامش می کشد دریا
رمز و راز است این دو نامیزان ترازو مانده ایام
بازگرد و کله پا شو شب شومین
رخ نماید روشنک هایی ز خاور، دور
باد، باران را ز پا انداخت
ابرِ چون کرک بز خاکستری،بگریخت
آسمان صاف است و شسته رو
بیخ شانه کوه، نورِ تازه سر زده انبوه .

#خرم_سعیدی بهار۹۷ خورشیدی
 Ayapir2.ir
Telegram.me/khorram_saeedi


برچسب ها: خرم سعیدی ، کهنه درد آسمان ، شعر نو ،

یکشنبه 23 اردیبهشت 1397

بلال

   نوشته شده توسط: خرم سعیدی    نوع مطلب :متفرقه ،

بلال

                     ( تقدیم به دکتر " نور اله مرادی" بخاطر باز سرایی و جاندار کردن " بلال ها " )

" تیه کال چادر زی ره سر مازه     روندن هیش کس مرو جور بیگ و پازه "

"معشوق چشم عسلی ام

چادر به سر کرد

بر بلندای قله ایستاده است

جایی بسیار دور

آن جا

که تنها

پازنان کوهستان توان رفتن دارند. "( برگردان های فارسی کاری است از دکتر مرادی)

" بلال " یا " دی بلال" ها،همنوایانه ای بداهه پرداخته با محوریت دلدادگیِ از دل برآمده،همراه تصاویری ملموس و هدیه ای طبیعیِ تجلی یافته تخیل،ذوق،فکر،علاقه و غمناله های ساده و کم پیرایه ای نغز و باریک اندیش،همراه با شادابی زنده در احساس و اندیشه ای هستند که در جنگ زندگی ایلیاتی مانند ریشه درخت کهنسالی چنگ انداخته اند. بلال دل آوایی است که همراه و همگام سایر جانداران در بوستان و کوهستان در فصول مختلفَ سر داده می شود و اهمیت عشق به عنوان ودیعه ای ازلی را فرا یاد می آورد.آسمان راز آوازهای بلال را خوب می داند که عشق را طالبند،آنگاه که ماه رخ می نماید،آوازها جانی تازه می گیرند وقتی سکوت راهی صحرای خواب می شود، در این حال و هوا،آواها گوشنوازتر و عاشقانه تر می شوند آنگونه که اسب شیهه عشق می کشد و سرزمین تشنه،عطش عشق باران را در سر می پرورد و مردان کوه دلِ کوهستان زنده به عشقی ژرف و تازه اند،با عشق نفس می کشند،عشق به شبهای پهناور مهتابی آن هنگام که نورهای بکر را می گستراند و سپیده می روید ،عشق به باران و رودهای جاری و خروشان و سخت عبور،عشق به بال و پر درختان بشکوه،عشق به همه مظاهر طبیعت با صفا و راستین.

بلال،آواز آرمان ساز و گفتمان عاشقانه های رمانتیک است. آهنگ حسرت جدایی دامنگیر سرد و سیه چون سنگ های استوار کوهستان،بین جوانان و میانسالان بختیاری رواج دارد. سرایندگان این آوازهای دل انگیز و این ترجمان " عشق هرگز نمی میرد " ناشناس و گمنام در هاله ای از ابهام مانده اند. شیوه انتقال آن ها شفاهی ،از نسلی به نسل دیگر است. این جملات از دل برآمده و دلنشین و پرشور، روح آزاد و زندگی ساده و بی تکلف مردمان سامان ما را تجلی می دهند که باعشق و امید و عواطف و هیجانات مردمی ساده و صمیمی تر از طبیعت سروکار دارند به گونه ای که وصف جلوه ها و زیبایی های طبیعت در آن ها مواج است. محدودیت های فنی و قیود دست و پا بست " شمس قیس رازی " ناشی از وزن و قافیه و صنایع لفظی و معنوی و ملاحظات اجتماعی، سد راه آن ها نشده بلکه همانند کبکی خوش خرام در دامنه کوهساران سخاوت بخش چون ترنم جویباران و چشمه سارانِ خنک سایه سار بلوط،، درهای هنر را به روی خود می گشایند و در لفافه ای ساده و روشن تر از مهتاب ،به دور از هرگونه فضل فروشی شاعرانه، در کمال فروتنی ، کیفیت عاشقانه ترین و تغزلی ترین توصیفات شاعرانه را خنیاگرانه، از ایلی به ایل دیگر و از گرمسیر به سردسیر و سرحد پیوند می دهند. در بلال خاصیتی است که موجب می شود تا کلام مقامی پایدار کسب کند و خُلقیات ،عادات، اندیشه و علایق عامه مردم را نشان دهد . در این گونه ابیات هرچند جایی برای زبان آوری و عرصه ای برای عرض اندام زیباشناسی کلام در حد و اندازه ادبیات عالی و رسمی وجود ندارد اما تصویری ساده و صمیمی از زندگی مردم زمانه و مناسبات میان آداب و رسوم متداول در جامعه را با زبان ساده و نمادین ترسیم می کنند.هرچند غزال گریز پای بلال،وزن عروضیش نیز مانند خودش گریزپاست و با ریتمِ تند و کند یا ادغام هجاها می توان آن را در بحری از بحور عروض گنجاند.اما علی رغم تغزلی بودن،آوای غمناک است. مردان بختیاری و بلال هر دو نشانه هایی از عاشق پیشگی در پیشانی دارند.این قوم باد،هنوز یارای تاختن چون رعد و خوی شتافتن چون رود شان برقرار است .فراز و فرود کوه و دره را تسخیر می کنند و با بلال روزگار می گذرانند.گاه که غروب گام در کام می کشد و دل و دماغ را می آشوبد،" نی " همدم دیگر جوانان از کنار شال کمر بدر می آید و در هفت بند تن ،با غمآوازی سوز ناک، دلتنگیی را که به زنجیر زلفی بر قلب گره گیر شده می گشاید و زاری و غمناله خود را با کوه تقسیم می کند،تا نور امیدی دور را در دل برویاند.

در جامعه ای سنتی مثل بختیاری که پرورش دهنده روح سلحشوری و جنگاوری و پیکار با سختی هاست ، گاه روحیه ها آنقدر لطیف ، با تراوت و آسمانی می شود که گویی این آواها از جهان دیگری برآمده اند. اگر بگویم این گونه شعر، که با روند طبیعی، در تافت و بافت الفاظ بیان شده و سمند اندیشه را به طبیعت گره زده، به گلستانی می ماند که هر بیت آن دری از این باغ را به صحن دلگشا و زیبا، از طبیعت مناطق بختیاری رهنمون می کند و با این کیفیت و صفات، مختص مناطق بختیاری نشین است و شعر فرزندان رنج و پیکار با سختی ها و کم و کاستی های پیش رو در باراندازها ، برای طاقت آوردن و تحمل در برابر نا ملایمات زندگی و غلبه بر گرگ خستگی در پاییز جدایی مردانی است که برگ آرزوهایشان را به بادی می دهند و دل در گرو رویاهای دامنگیر و گرم می سپارند و گل اندیشه را با عطرفراموشی می جنبانند و با غروری با آذرم ،آرزوی خفته در دل و نومیدی و درماندگی در عشق و زمان دراز و دردناک جدایی پیش آمده میان خود و محبوب را در غالب بلال فریاد می زنند، سخنی گزاف نگفته ام. این اشعار عامه پسند و مقبول،با پژواک عاطفی، آنقدر قدرت دارد که بسیاری از دوستداران و یارانش به میانسالی یا کهنسالی رسیده باشند و با آن ها پیوندی خاطره انگیز و خوش نداشته باشند و احساس تعلق خاطر گذشته را به حال پیوند بزنند و خود را با آن ها سازگار کنند و فراموش ناشدنی ترین تجربیات خود را فرایاد آورند. در بختیاری کسی را نمی توان پیدا کرد که چند بیت بلال به یاد نداشته باشد مردمانی که سینه آن ها پر از انبوه بلال است . این فرزندان سکوت،گاه که در پهندشت خشک گرمسیر و بهشت روح نواز سرد سیر و تمام پهنه کوهستان، نوای خود را سر می دهند ،کوه و اندرون آن نیز با آن ها همنوا گشته و معشوق و مجبوب گل اندام خود را چون کبکی که جفت خود را فرا بخواند فرا می خوانند .

بلال ها آنقدر در عشق سرشته شده اند که شاید بتوان گفت حذف موضوع عشق موجب اخلال جدی در آن ها می شود اما، زبان الهام بخش این اشعار ، ایزد بانوی عشق "آفرودیت " و یا دوشیزگان و زنانی آراسته به گوهرها و لعبتگان خود آرا نیستند، بلکه آهو صفات کبک وشی هستند که دروالاترین ساحت وجودی طبیعت بکر و زیبای بختیاری جاری و ساری هستند. صرف جذابیت و کشش به جنس مخالف علت دوام و حیات بلال ها نیست ، آنچه حیات آن ها را تداوم بخشیده، ضرورتی درونی، افزون بر سطح جامعه است. به زبانی دیگر می توان گفت بلال ترجمان منسجم نیاز های بنیادین عاطفی یا اشتیاق سوزان قلب است و از این جهت می تواند منشاء تاثیرات روحی و روانی باشد.

سرگذشت رقم زن بلال ،مانند وجه تسمیه این دلسرودها در هاله ای از زمان گم است. اما هرچه هستند ، احساسی صمیمی و شورمندانه اند که بخشی از گذر نوجوانی و پژواک های بعدی گذر از محیط گرم خانواده به ناملایمات روابط بزرگسالی و تحمل عذاب ناشی از این ناملایمات هستند. شاید بتوان دامنه آن ها را به درازنای تاریخ ،نه، بلکه اسطوره گره زد آن گاه که پیش از ظهور باورها و مذهب ها،" مادر خدایان " در مقابل خدایان جنگجو و پدر سالار شکست خوردند زمانی که "ایزد بانوان " معشوقه ها و همراهانش را از میان مردان و فارغ از نقش پدری انتخاب می کردند باز گردد. پا از نظر روانشناسی،بُعدی از نا پیدایی حیات روانی فرد می باشند. از سوی دیگر ،این احساس، ماهیتی واپسروانه دارد. در پس ترانه های مربوط به عشق ناکام، ضایعه ی از دست رفتن عشق پر مهر و محبت والدین که جوانان پشت سر گذاشته اند، اما کماکان و در ضمیر ناخودآگاه، سودای آن را در سر می پرورانند و فکر و خیالش را به صورت نیرویی بسیار قوی در ذهن آنان باقی مانده است را می جویند . به این سبب عقیده جدایی استقلال طلبی نوجوانان از خانواده را با باز آفرینی روابط اوان طفولیت ترکیب می کنند و به این ترتیب احساسات واپسروانه با احساسات نشات گرفته از میل به طرد خانواده و ابراز وجود، درهم می آمیزد به نوعی می توان گفت از نظر روانشناسی رابطه با والدین را بازآفرینی می کنند. به زبان دیگر تقلای جوانان برای جدایی از خانواده است و به قول " فروید " شاید عقده "اُدیپ "باشد که آرزوی فرزند برای این که جای ولی همجنس خود را بگیرد و با ولی غیر همجنس ،به وصال برسد باشد . بلال هر سرگذشتی که داشته باشد، بخش جدایی ناپذیر ادبیات قوی و غنی فولکلور بختیاری است و جزء میراث معنوی ما محسوب می شود.

                                                                         " خُرم سعیدی – بهار 97 خورشیدی "


برچسب ها: بلال ، دی بلال ، بلال بختیاری ، درباره بلال ، بلال شعر بختیاری ، خرم سعیدی ،

جمعه 14 اردیبهشت 1397

مُنُوُ دل

   نوشته شده توسط: خرم سعیدی    

" مُنُو دل "
مِن بهاری کِه همه هاچق اِبُون
خُومِ تَک مَندم وُ پاهیز دلم
هیچ مَندیرِ کسی نیم، کِه بِگُوسیم " آخَی "
مُو دلم ایخُو کِه تا، بِقِلیپُم منِ تاریکی دل
رَهِ پاکی بُوُرُم
دل مو تنگ اَویده سی خُوس
مَنِشینین کِلِ یُو، وُ بِدین دلداریس
گفت وُ لُفت خُونِه هِلین سی یه دَمُون دی ایسا
دلِ مُو پُرِ پُرس، شادی وُ ناشادی هید
خُومِ تُک مّندم وُ دنیای دلم
کِه کُرور تا وِ کُرور،هَوَس وُ دادن دل لیش وُ دُرو، هُو اِی اَرزِه خُوسِ تّک
خُوم تّک هیدم وُ تینای دلم
کِه پُرِس هید قشنگی وُ بّفا، یَه رنگی
تُنه دادم وِ هَمُو  " پیر مَهمی "
نَپِرُونین خَشیِ دلِ مُونه وا یَه " پِخی "

#خرم_سعیدی . بهار۹۷ خورشیدی
@khorran_saeedi
ayapir2.ir


برچسب ها: مُنو دل ، شعر نو لری ، شعر نو بختیاری ، شعر نو لری بختیاری ، خرم سعیدی ،

تعداد کل صفحات: 21 1 2 3 4 5 6 7 ...