جمعه 20 اسفند 1395

مال چواسه

   نوشته شده توسط: خرم سعیدی    


« مال چواسه »

جُورِ بازبازک اِبازن شِو وُ رُو
آسمون واز وُ فراق
شٙوِ پر رازِ نهاده سٙرِ شُون
جُورِ « هرکول» زمون.
دیِ شو بال اِگُشه
یابو آسارنه بٙسه سرِ سٙرد آخورِ کُه
لچک الماس نما نادِ وِ سر اِی دٙونه
شٙوکُله مٙه نِه نهاده گُر سر فیس اِکُنه
وا لِورگ باد صٙوق
گرگ لُوق ناد وِ دٙو
غولِ سایه وِ شتاو ای ورگشت
کاکونگ زیر شُکه
داغ دل ایخونه
یُو چِه مالیه دیه
کِه چنو دٙمبٙرده
همه چیس هید چواسه ایچو
ظلمونی بگریسونِ وِ چی «اسکندر»

#خُرم_سعیدی ۹۵خورشیدی
Telegram.me/khorram_saeedi


برچسب ها: خرم سعیدی ، شعر نو لری بختیاری ، شعر نو بختیاری ، شعر نو لری ، مال چواسه ،

جمعه 20 اسفند 1395

وصال صبح

   نوشته شده توسط: خرم سعیدی    

خرم سعیدی:
« وصال صبح »

سایه دنبال سایه سیاه،نرم نرم
آفتاب را ربود در کام دورها در پناه خود
آغوش مغربی ماه
با کاکل نقره ای
چنگ در چشم پرده زمخت شب
با شیهه خشم،ته مانده شب را درهم نوردید
نسیم خاموشی سد غم سیاه
یال به قهر می افشاند،
راه دل می آزرد.
بانگ خروسی،آغوش خواب می گشود
عقبه شب را عقب راند
خیال نیش آفتاب
جای پای زجر کینه های بی زبان
که خوار کش گریه گردیده بود
دورادور،به کلاه کوه نوید می داد.

#خُرم_ سعیدی زمستا۹۵ خورشیدی
Telegram.me/khorram_saeedi


برچسب ها: خرم سعیدی ، شعر نو نیمایی ، وصال صبح ،

پنجشنبه 19 اسفند 1395

هوشوی

   نوشته شده توسط: خرم سعیدی    

ﺧﺮﻡ ﺳﻌﻴﺪﻱ:
« هوشٙوی »

دٙم تیه حُشک دِرهد
چشمه ایزید وِ در
مِثِ بِسِدِ سِبید
مٙهیه هٙی اِبِلیوه شٙو وُ رُو
تُر خُوره رٙه اِبُره
وِ رٙهِ دیر اِره
اِرٙسونه خُوسه وِ تِشنه ولات
هُو هِدک شیشه جُون.
همی اِمرو وُ صُوا
جُون اٙیر بُردیم دٙر
دٙسِ « ریز گرد» کٙلُو
هُوشٙوی پُک اِ کُنیم اِی میریم
چینکه چٙه کندن سیس
اِبُرن وُ اِ بٙرن چی بٙهیگ خین بٙس
وِ غٙریوی وُ غریوی رٙهٍ دیر
قولِ « افسر» گودنی:
اٙویه چی لیره
صحاو ای اٙوِ خُو
گاشه امرو یا صو
تِشنهی اِی میره

#خُرم_سعیدی زمستان ۹۵
Telegram.me/khorram_saeedi


برچسب ها: خرم سعیدی ، هوشوی ، سعر محلی بختیاری ، شعر لری بختیار: ،

دوشنبه 16 اسفند 1395

گلستونی ولات

   نوشته شده توسط: خرم سعیدی    


« گلستونی ولات »

وُلاتِ خُوه ایما،چِه بی دٙنگِ وُ بی فٙنگ. وِ نُو گُل وٙنه وا نا وُ زٙنه میخک تری من تُرنه، سر اٙنگُستِ حٙنا بـنده هُو وا هٙر گُلِ پینه، سرِ هٙرِ چشمه وٙنه سا کِه تا اُو اٙوِ سٙردِس وِ گِلی پازن وُ کوگون بنشینه، بخوره تُر بِرسونه خُوسه وٍ رُو. هُو وارازنه خُوسِ جُورِ بٙهیگی کِه پُرِ فیسِ دُوا نازْ کٙشه بارِ هُنه هٙر شٙو وُ هٙر رُوی زٙمونه.
نٙیدی تُو دُوارته کِه گُل بٙلگِ دِرهدا، وِ جُورِ دٙفٙکی خٙیف وُ چی کوگِ نٙری باز اِبازن وُ اِخُونن یَ دُو بیتی وِ شُلیل وُ گُل گیس وُ غم یاریار،صداسون اِرٙسه گوشٍ کٙهو پیر،اِبُو هاچق وُ اِی جُمنه رکاوِ گُل اٙورا وُ گه گا اِغِرِمنه،مِثِ یَ نٙره پلنگی وِ مِن جنگ وُ اِریزه همه ی اٙوِ تیاسه سٙرِ هٙر کُول وُ کمر تا کِه رٙوون بُو دُو هزار چٙشمه یِ چی اٙوِ تیه پاک.
کُر مٙندیه کِر تُو وِ تـهِ وار وُ نٙدونی کِه سراپای ولات،پُرِ پُرس هِید گُل خٙش بُو کِه و ِ یاقوتن وُ فیروزه وُ گوهر، اِگُهی پیر هنرمند،نِشونده کُلِ اُونُونه میونْ تاج لُری شاه،کِه عادل هِد وُ جاس هِید میون دلِ کُل مردم ایرون،یا یٙو تُو وِ سُوسٍه(۱) بِنیر گُل کِه اِسُوسه وُ چُنُو غُف اِزنه دٙر وِ جُور، مُور جلالی کِه جٙغلْ یٙلِ فضول رِیدنه اٙو وُرمِنِ لُنٙس،یا باز چُنُو بُوی اٙوندُول وُ کِلوسْ دل اِنٙوازه کِه اِگُوی تُو کِه هزار مٙقلِ پُر تٙش بِوٙنی فِنج وُ بِریزه بـٙن وُ کازُل وِ منِ دشت.
تُو مٙه نِه بِنه کِه وِ خجالت اِگُرُوسه مِنِ اٙورا وِ وٙرِ کُه کِه هُو، جُورِ لِوینه سٙر وُ ریس آرد گِریده وُ شِور جُورِ پٙلِ زال،نهاده وِ سٙرس بٙرفِ چه کافور. بِنیر کُه چه بُلنده وُ مِثِ پٙل مٙنیجه خُو دراره هُو یکیسِه وِ منه چه،هُو چُنُونه کی اِگُوی رُسٙمِ دٙورون سٙرس رٙهده مِنِ اٙور وُ اِجٙرنه لٙوِ شٙونه وِ مِنِ کُلِ ولاتای خُوه لُر،یٙو باز بنه باندیل اِز هُوبٙره تا غازغلونگی کِه وِ دیر وٙیدِنه سی دیدنه رِیِ وِ بهشت خُوترِ اِی کُه وُ ولاتِ لُرِ ایرون.
نی رِه مُو وِ ویرم ریِ گلرنگ همه کُهنه ولاتا کِه اٙوس گُلِ گُلاوه وُ حتا خار بیاوون هُو زنجیر کُنه پای دل وُ بٙنده مِنِ شٙو،مثْ بیجن وُ اُو چه وُ تُو دُونی کِه لُرون هاچقِ کٙد بٙسه یِ اِی کُهنه ولاتن،مِهرس منِ جُونسون همه جا لُونه کُنه جُورِ گِرفگاری اُو کُرِ لٙلر یا کِه هٙمو شُون وُ گُلٍ گیسِ کِه دُونی....
(۱) سوسه= تلفظ نام سوسن در زبان مردم محلی

#خُرم_سعیدی زمستان۹۵ خورشیدی


برچسب ها: خرم سعیدی ، بحر طویل لری ،

پنجشنبه 12 اسفند 1395

غمخوارک

   نوشته شده توسط: خرم سعیدی    

خرم سعیدی:
«غمخوارک »
شاخ و برگ آمالش در بهار زرد
جای پای اره غم،بر رخسارش 
چشمه مژگانش،خانه دل را آب می زد
در ایام شباب شادی،
در وادی غم غوطه ور
مادر،درِ خانه تنهایی دل را بسته
تا آه وحشی بند نگسلد
و حصر سیاه حسرت
در دل کودکش جوانه نزند
در تحویل و تحول ایام نکبتی

#خُرم_ سعیدی زمستان۹۵ خورشیدی


برچسب ها: خرم سعیدی ، غمخوارک ،

چهارشنبه 4 اسفند 1395

امبار اندو

   نوشته شده توسط: خرم سعیدی    

:« پنجم اسفند،روز سپندگار مز،مصادف با روز جهانی زبان مادری»
«امبار اندُو»

اٙورِ شٙه،شُونه وِ شُونه هِدن،جُور دُوتٙرکِه سُوار
کُه ی پیر،پشت وِ پشتٍ یٙکن،نیم وِ تاریکی وُ نیم دیه رُوشِنن
اُو شوِ پا وِ رِکاو،وا حُنکی هِد حساو
پشتِ کُله کُه وِ دیر،جور یٙ دیو سیا،ریس و بالا نها
شٙو دینِ افتو وٍ دٙو،پشت بیاوون سُوار
مٙه نِه بِنٙه کِه چطو،پشت تُل وُ مُل وِ دٙو،شٙلِه وُ لُق اِی کنه جور یٙ اٙولاق پیر
تیلهِ مٙه نُوبٙتی،پُی سٙر وُ پاسُون پتی،تیف زنن یک یکی،مِن سر وُ ری آسمون
کهنهِ نورا سُوار،هی اِبلیون وِ دیر،جُق اِخورن مین یک جور سر مُورجِلال
زیر تل آسمون،زیده هُو زِل هٙر دمون
کدِ دلس بُوره وِ،زیر زیاتی بار
خرس وٍ مرزنگ رٙوون،جور جُو مٙرغُلون
هُو وِ گِمونس رسه،طاله بختس سیا،جور سر زلف شو
هی اِغِرمنه اگو:جور زمون نها،بازِ دلم مُفتلا
مو‌ وِ دٙو وُ نون وِ دٙو،جور جن وُ بسملا
گُوم گگوم مر چته،ای گُدٙره روزگار
غارنه وِ مٙزگ سر،هی اِگو ای کُر میر،قاوضی یا کور وُ کر

#خُرم_سعیدی زمستان۹۵ خورشیدی


برچسب ها: شعر نو محلی بختیاری ، شعر نو نیمایی بختیاری ، شعر نو لری بختیاری ، خرم سعیدی ، امبار اندو ،