تبلیغات
آیاپیر (خرم سعیدی ) - شعر بختیاری - مطالب آذر 1393
یکشنبه 16 آذر 1393

کُهِ قارون

   نوشته شده توسط: خرم سعیدی    نوع مطلب :شعر لری بختیاری ،

کُهِ قارون

 

"به قارون نشینان با صفای بی مدعا "

 

 

گَنجی وِ کُنجِ پِنهون،جُورِ بهارِ قارون //بهار در کوه قارون مانند گنج پنهانی است

هَرچی اِخوی اِبینی،خلوارِ صد هزارون //هر چیزی بخواهی خروارها می بینی

اِی گوی کُلِ جهونِ نانِ وِ کُولِ اِی کُه // گوئی تمام نعمات دنیا را روی این کوه گذاشته اند

یا کُل اَوای دنیا  اِز رُو وُ چَشمه سارون // یا تمام آبهای دنیا از رود و چشمه آنجا جاری ست

عرط گُل وُ گلاوِ هَر جا رَسه یَ بوئی // عطر گل و گلاب است و هر جا بوئی به مشام می رسد

اِی گُی خُودِ بِهشتِ مندِ وِ نَو بهارون // گوئی خود بهشت است که در این نو بهار به جا مانده

اَورِ تَری اِریزه دایم وِ کُول کِنارس // ابری نو رس دائم به اطراف او باران ریز است

جُورِ شَهی تِکی زَی، هَی اِی نِیَرِ بارون // او هم مانند پادشاهی تکیه داده و باران را تماشا می کند

یَ جا تُلی وِ کافور،یا مَرغِ پُر اَوندول //جائی انبوهی کافور دارد و جای دیگر مرغزاری از " اوندول"

یَ جا دیه اِ بینی هرچی اِگُوی فَراون // جائی دیگر آنچه تصور کنی به وفور می بینی

اِز بُوی لَئلِ وُ گُل،اَورِ حسید ارُونه // ابر حسود از حسادت بوی گل و لاله می راند

لَشکر کَشه گَشه دَس،جُورِ شهای دورون //لشکرش را و دست درازی می کند مانند پادشاهان گذشته

اُو بانِدیَل وِ لَشکر،دایم کِ گُوش وِ زَنگن // آن لشکر پرندگان مدام منتظرند و آماده 

فِرمون بَرن وِ درگا، چی حضرتِ سُلیمون // تا اوامر تو را مانند امر حضرت سلیمان اجرا نمایند

گَردن زَنُم کِ خُونا،نُومِ تُو کُهِ قارون // اقرار می کنم نام تو را بخوبی قارون انتخاب نمودند

قارون وِ درگه تُو، هِدک  گدای بی زون // چون "قارون"به درگاه تو گدائی ست که از تعجب لال شده

تا تی بَد بِره دیر،فنجا وِ دَو کنن دی // تا چشم زخم از تو دور شود،دانه های اسپند در آتش می دوند و دود می کنند

سی نَرِذ کِردِ رُوشِن،شَو آسِمون چراغون // برای نذر تو، شب آسمان را چراغانی کرده است

                                           

 

                                                         پائیز1393 هرمزگان- خرم سعیدی


برچسب ها: شعر لری بختیاری ، شعر لری ، شعربختیاری ، وصف کوه منگشت ، خرم سعیدی ، که قارون ،

شنبه 1 آذر 1393

گل کهسار

   نوشته شده توسط: خرم سعیدی    نوع مطلب :شعر محلی بختیاری ،

              گلِ کهسار

گُل وِ کهسار اِی زَنه،اِی گُو مَزن اَفتو کِ مُو(1)// گل در کوهسار روئیده که رشک آفتاب است

زَیدُمِ چَرتُول مِنِ سَر،آسمون تی واکُنِ // چتری به سر زدم تا چشم آسمان روشن شود

روزِ وِ افتو سِیا کرده گل بایُم وِ ناز // ناز گل بادام  روزگار آفتاب را تباه کرده

رَهنِ وُر مَه بَسِ تا  تی آسمونِ خین گِری // راه را بر ماه بسته تا چشم آسمان را خون گرفته

"ایسِفِ مِرصی" اَیِ  اِی دِی گلا کهسارنَ // یوسف مصری اگر گلهای کوهستان را می دید

دَس اِی شُشت اِز "زلیخا"وُ کَلو کُ گِر اِبی // زلیخا را رها می کرد و دیوانه می شد

کَوگِ نَر چِرنِ وِ سَر  اِی گُوی بَلا کِردِ لُفِ // کبک نر آنقدر زار می زند گویی جفت خود را گم کرده

اُو چُنُو ناله مَنی کُر"قیس"کَلو یا اُو پیای کُ کَنِ //آنچنان می نالد گوئی مجنون یا فرهاد است

اَر کِه دِندونِ طَمَ  گُل کِردِ صیادی وِ کُ // اگر دندان طمع صیادی در کوه گل کرد

پازَنُون پا گِر مِن شَولیزِ وُ حَیرون گُلن // بز نر کوهی در پناهگاه پای بست دیدار گلها هستند

رَهگُدرد وَختی نیره لشکر گُل هِد وِ دَو // هنگام که رهگذران به لشکر گلهایی که در میان هستند می نگرند

تا کِه بینه زَهلِ دِر ایبو یُو هَم کارِ گل // زهره ترک می شوند این هم از خاصیت گلها 



ادامه مطلب

برچسب ها: شعر لری ، شعر لری بختیاری ، شعر بختیاری ، گل کهسار ، خرم سعیدی ،