تبلیغات
آیاپیر (خرم سعیدی ) - شعر بختیاری - مطالب آبان 1393
پنجشنبه 15 آبان 1393

آه

   نوشته شده توسط: خرم سعیدی    نوع مطلب :شعر لری بختیاری ،شعر نو محلی بختیاری ،

آه

اَی اَو وِ چالِ(1) آ // ای آه بی اثر (بی عرضه)

اَی آهِ پا وِ ما // ای آهی که در حال تولد هستی

هَی تَو خُوری وِ یَک // دائم در حال پیچ و تاب هستی

پیتی وِ مینِ دِل جُورِ تَنیرِ دیو // در درون دل مانند تنور دیو تاب می خوری.

رِی آسمونِ شَ // می روی  به آسمان سیاه

چی یالِ شَو بُلُند. // مانند یال شب بلند هستی.

اَی گُر گِریدِ آ // ای آهی که زبانه می کشی

سالُونِ آزِگار // سالیان متمادی

چی هَف سرِ هَفی // مانند افعی هفت سر

فیچی وِ مینِ دل،شِیو اِی خُوری هَمس// در دل می پری و می آشوبی

سُوسی وِ مینِ شَو،اِز دَسِ شَ زَمون // از دست زمانه سیاه در شب می سوزی

خُونی وِ گوشِ مُو،سُوزُنُم آسمون// در گوش من می خوانی که آسمون را می سوزانم

وِیرون کُنم هَمی،کاخ ستمگرون // کاخ ستمگران را ویران می کنم

گُمبَک زَنم هَنی،مِردونه وار مُو // هنوز می توانم مردانه وار به پرم

شُمشیرِ مین لَتی(2)،یَ دَو کَشُم کُشُم// شمشیر در سیاهی پنهان شده را می کشم و می کشم

دِیونِ اِی جِهُون. // دیوان این جهان را .

گُودُم تُو نَتری،اِشکِ بُلورِ تُو // گفتم تو نمی توانی زیرا بلور آه می شکند

زُورت دِ نِی رَسه،خینخواریل دَلُو// تو زورت به خونخواگان نمی رسد،آنها بزرگ هستند

مِین اِی زَمونِ شَ،وا اِی حَصار تَنگ // در زندان این روزگار سیاه

خِشت خشت کاخَلا // خشت خشت هر کاخ

 وا حَیفی هُنو،اِز خین مَردمون. // و زیبائی آن از خون مردم است.

هرچی کِه هِد حَلال،هیشکِی نَخواسِ تا // هر چند مباح است اما تا کنون کسی خواسته

بازخُواس کُنِ هُنَ،خینخوارِ نا کسَ // از خونخوار نا کس بازخواست نماید

تَینا تَری وِ چَ رازت بُگی یَواش // تنها می توانی آهسته رازت را به چاه بگوئی

گاشِ یَ رُوزگار // شاید روزگاری

نَینا وِ چَ دِران،دیلق وَنِن وِ جُون // نی ها از چاه بیرون بیایند و آتش بزنند به جان

"تیمورِ" هَر زَمون.  // کسانی مانند "تموچین"(چنگیز) هر زمانه را .

 

1-     "اوچاله ریز"کنایه از آدم بی عرضه و ترسو است

2-    "شمشیر از لتی در آوردن" کنایه از نترس بودن و شجاعت داشتن است

                                         پاییز1393 هرمزگان خرم سعیدی


برچسب ها: شعرنو بختیاری ، شعرنولری ، شعرلری بختیاری ، شعرنولری بختیاری ، آه ، خرم سعیدی ،

پنجشنبه 1 آبان 1393

خین ریز

   نوشته شده توسط: خرم سعیدی    نوع مطلب :شعر لری بختیاری ،شعر محلی بختیاری ،

خین ریز

 

" تیمور" تیا و ری اَفتو // تیمور(چنگیز) چشمها و روی چون آفتاب

شُمشیر وِ دَس،دوتا ککا سه // دو نوکر سیاه شمشیر به دست

هیدن کِه مدام دَشتِوونس. // دایم نگهان آن دشت هستند

اُردی شَهی وِ دَو وِ دینس // سپاهی سیاه دنبالش دوان هستند

کِنجِن وُ دِراز جُورِ دَریا. // مواج و مانند دریا طولانی .

هَرکَس کِه اَوِ وباس هُمبَر // هر کسی که با او برابر شود

مِهرس نَتَرِ کُنِ وِ سَر دَر.// نمی تواند مهر او را از سر بیرون کند.

اَمداد اُوَی وِ ایلِ مِرزنگ // از لشکر مژگان آگاهی رسید

سی دار وُ دِرهد وُ بَردِ کهسار // برای سنگ و درخت کوهسار

گَو،رَد بِیوین اَوین قایم // که ای برادران خود را پنهان کنید

اَندی مِن گردنس اِمَنِ // در غیر این صورت در گردنش می ماند

خینِ هُو کِه واسِه وُ کُنه سَیل .// خون هر کسی که بماند و تماشا کند.

سُلطونِ غمه وُ جاس گُلِ دل // او پادشاه غمهاست و جایش در گل دل

مِهمونِ وُ هَم خدای منزل. // هم مهمان است و هم صاحب خانه.

*****

ای جفتِ تیی کِه بُردِتِ هُوش // این چشمانی که تو را مفتون کرده

ویرت بِرِ مِن تیای دنیا // رها کن و به چشمان زیبای جهان بیندیش

وُر دل کِه نِشَس نِشت خنجر // هنگام که نیش خنجر به دل می نشیند

"تیمور" تیه اِبو گِلی گِر. // چشمان چو چنگیز خون ریز گلو گیر می شود.

اَر غیرتِ تُو وِ چندِ خاره // اگر به اندازه خار غیرت داشته باشی

نِشتی تُو بِزن وِ دَسِ دِشمن // دست دشمن را نیش بزن

اَر بادِ وَزون وِ خاکِ ایرون // اگر باد وزان بخواهد از خاک ایران

اِی خواس بَرِ کُنه مِنِ سَر // ببرد و بر سر خودش بریزد

کَمتر تُو وُِ مُرغِ حُونه نیدی // تو از مرغ خانگی کمتر  نسیتی

وا نُک تُو بِزن هُونِ بِکن دَر //  او را نوک بزن و بیرون کن

*****

وَیرُنه اَوی دلای دریا  // دلهای دریایی ویران شد

سی گُسنه دلا وِ مینِ دنیا // برای دلهای گرسنه در دنیا

پُر ناله وُ شیونه هَمِ مِلک // تمام سر زمینها در حال ناله و شون است

سی نونِ پَتی کُنِن چِ غَوغا // برای لقمه نانی خالی چه غوغایی به پاست

رِ  خارِ خَلی وِ مینِ هَر دل // اگر خار کجی در دل برود

وا ویر نیا دیِ تیِ کال // دیگر چشم قهوه ای به یاد نمی آید

وَختی کِه دِلی مِنِ قَفس بُو // وقتی دلی گرفتار قفس باشد

یا جُوِ  وِ صَور وا بِپوشی // یا باید جامه صبر به پوشی

یا گُرز گِری وِ دَس وُ کاردیم // یا وسایل مبارزه را آماده کنی

چی"کاوه" وِ وَر کُنی یکی چَرم // مانند کاوه آهنگر چرم بپوشی

تا پاک کنی وِ ری دنیا // تا از روی دنیا پاک کنی

"ضحاک" دِلِ زَمونه شیم . // ضحاک شوم دل زمان را .

 

                      شهریار،پاییز 1393 خورشیدی خرم سعیدی

 

 


برچسب ها: شعر لری بختیاری ، شعر لری ، خین ریز ، خرم سعیدی ، شعر بختیاری ،